aKitia.Com

ป้องกัน: You raise me up
ในหมวดหมู่: งานเขียน, บันทึกจันทน์กะพ้อ

บทความที่เกี่ยวข้อง

• ไม่พบบทความที่มึนระดับเดียวกัน

ป้องกัน: รักม๊าครับ
ในหมวดหมู่: งานเขียน, บันทึกจันทน์กะพ้อ

บทความที่เกี่ยวข้อง

• ไม่พบบทความที่มึนระดับเดียวกัน

บันทึกจันทน์กะพ้อ ตอนที่ ๑ กลับสู่บ้าน
ในหมวดหมู่: งานเขียน, ต้นไม้, บันทึกจันทน์กะพ้อ

ย้อนกลับสู่อดีต … เมื่อตอนที่แมคตัวเล็กๆจำได้ว่าที่บ้านมีบริเวณบ้านใหญ่มาก แต่ก็ไม่รู้หรอกครับว่าบ้านอื่นเขาจะมีเนื้อที่มากแค่ไหน เพราะตั้งแต่เด็กๆจำความได้ก็ไม่เคยออกไปไหน ไม่เคยออกไปเที่ยวเล่นนอกบ้านหรือมีเพื่อนแถวบ้านเลย ด้วยเหตุผลที่ว่ามีพี่น้องวัยใกล้เคียงกันหลายคน ลูกพี่ลูกน้องบ้าง พี่น้องตัวเองก็ด้วย บวกกับที่บ้านมีที่ให้เล่นได้ซุกซนได้เยอะ เลยเป็นเหตุผลอย่างดีของผู้ใหญ่ให้เด็กๆได้เล่นอยู่ในกรอปสายตา แต่พวกเราก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรกันเลย เพราะวันๆนึงสารพัดจะเล่นกัน ว่ายน้ำในบ่อบ้าง วิ่งไปเล่นซ่อนหากันในสวน ขุดหลุมทำฐานทัพ หรือแม้แต่ปีนต้นไม้ผาดโผน ซึ่งเราก็ไม่เคยสนใจกันมาก่อนเลยว่าเจ้าต้นที่เราปีนเล่นนั้นคือต้นอะไรบ้าง พอโตขึ้นมาอีกหน่อยก็รู้ว่าเจ้าต้นเหล่านั้นก็คือ จำปี, จำปา, จำปู, หูกวาง, มะม่วง, ฝรั่ง, มะพร้าว ฯลฯ ชื่อสั้นๆง่ายๆก็จำกันได้ ชื่อยาวๆยากๆก็ไม่รู้จะจำทำไม จำแค่ว่าต้นไหนปีนง่าย ต้นไหนปีนสนุกแค่นั้นเอง

วันนึงที่จำได้ฝังใจจนถึงวันนี้ก็คือ ตอนนั้นพ่อแมคชวนไปเที่ยวต่างจังหวัด ด้วยความที่เรายังเด็กพอได้ยินว่าเที่ยวหรืออกนอกบ้านเมื่อไหร่จะไม่ปฏิเสธเลย ไปชลบุรี 3 วัน 2 คืนครับ ไปเล่นซนอยู่ที่ทำงานของพ่อ เป็นครั้งแรกที่เห็นทะเล บ้านพักก็เหมือนในนิยายเลยครับ อยู่ใกล้กันหน้าผาสูงมากๆริมทะเล (ตัวเล็กมองอะไรก็ยิ่งใหญ่ไปหมด) ก็เป็นอันว่าสนุกซะลืมหมดทุดอย่าง เมื่อถึงวันที่กลับบ้านก็กลับแบบไม่เต็มใจเพราะกำลังสนุก … ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวกลับบ้านไปปีนต้นไม้เล่นก็ได้ แต่แล้ว …

เมื่อกลับถึงบ้านปรากฏว่าต้นไม้ที่แมคชอบปีนมากที่สุดในหลายๆต้นในบ้านหายไปแล้ว เหลือแต่ตอกุดๆ จำได้ว่าพอเห็นแค่นั้นแหละร้องไห้โฮเลย ไม่ใช่เพราะรักต้นไม้เลยแม้แต่นิดเดียว แต่ต้นไม้ต้นนั้นถูกตัดไปแล้วแมคก็ไม่มีต้นโปรดให้ปีนเล่นอีก เพราะต้นๆนั้นปีนยากที่สุดในบ้าน เลยเป็นอะไรที่ชอบและท้าทายมากๆ ชอบมากๆแต่ไม่เคยจำชื่อเลย หลังจากนั้นป้าแมคก็เข้ามาปลอบ แมคจำได้ว่าป้าแมคคนนี้ใจดีมากๆ เวลาแมคโดนตีหรือร้องไห้ป้าก็จะมาอุ้มมาปลอบตลอดทุกครั้ง ทำให้ตอนเด็กๆแมคจะติดป้ามากๆ ป้าก็รักแมคมากๆเพราะป้าไม่ได้แต่งงานแมคก็เลยเป็นหลานรักของป้ามากที่สุด

ป้าบอกว่าแมคไม่ต้องร้องไห้นะ ต้นไม้ในบ้านมีตั้งเยอะแยะเดี๋ยวไปลองปีนต้นอื่นก็ได้ วันรุ่งขึ้นป้าก็พาไปปีนต้นไม้ต้นนึงครับ โอ้วพระเจ้าจอร์ท ปีนยากโครตๆเจ้าต้นนี้ ต้นเล็กและลื่นๆปีนไม่ขึ้นครับ (มารู้ทีหลังว่าต้นนี้คือต้นหมาก) ไม่เอาละไม่ปีนละปีนไม่ขึ้น เมื่อสูญเสียไปจึงเห็นคุณค่า และนั่นแหละจึงเป็นครั้งแรกที่แมคถามป้าว่า ต้นไม่ที่ตัดไปแล้วนั้นชื่อต้นอะไร ป้าแมคตอบว่า ต้นจันทน์กะพ้อ (เพิ่มเติม…)

บทความที่เกี่ยวข้อง

• พัดโบก … ดอกไม้แห่งเสียงเพลง (12)
• Flower Shop : Big City Break (24)
• ลดาวัลย์ … Porana volubilis [continue] (27)
• พุดแอฟริกา (28)
• สนามหลวง 2 ตลาดนัดต้นไม้ กับนาย แมค (13)