ป้องกัน: You raise me up

แมค — Sun, 14 Dec 2008 17:00:37 +0000

ป้องกัน: รักม๊าครับ

แมค — Tue, 12 Aug 2008 00:38:11 +0000

บันทึกจันทน์กะพ้อ ตอนที่ ๑ กลับสู่บ้าน

แมค — Sat, 28 Jun 2008 18:52:36 +0000

ย้อนกลับสู่อดีต … เมื่อตอนที่แมคตัวเล็กๆจำได้ว่าที่บ้านมีบริเวณบ้านใหญ่มาก แต่ก็ไม่รู้หรอกครับว่าบ้านอื่นเขาจะมีเนื้อที่มากแค่ไหน เพราะตั้งแต่เด็กๆจำความได้ก็ไม่เคยออกไปไหน ไม่เคยออกไปเที่ยวเล่นนอกบ้านหรือมีเพื่อนแถวบ้านเลย ด้วยเหตุผลที่ว่ามีพี่น้องวัยใกล้เคียงกันหลายคน ลูกพี่ลูกน้องบ้าง พี่น้องตัวเองก็ด้วย บวกกับที่บ้านมีที่ให้เล่นได้ซุกซนได้เยอะ เลยเป็นเหตุผลอย่างดีของผู้ใหญ่ให้เด็กๆได้เล่นอยู่ในกรอปสายตา แต่พวกเราก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรกันเลย เพราะวันๆนึงสารพัดจะเล่นกัน ว่ายน้ำในบ่อบ้าง วิ่งไปเล่นซ่อนหากันในสวน ขุดหลุมทำฐานทัพ หรือแม้แต่ปีนต้นไม้ผาดโผน ซึ่งเราก็ไม่เคยสนใจกันมาก่อนเลยว่าเจ้าต้นที่เราปีนเล่นนั้นคือต้นอะไรบ้าง พอโตขึ้นมาอีกหน่อยก็รู้ว่าเจ้าต้นเหล่านั้นก็คือ จำปี, จำปา, จำปู, หูกวาง, มะม่วง, ฝรั่ง, มะพร้าว ฯลฯ ชื่อสั้นๆง่ายๆก็จำกันได้ ชื่อยาวๆยากๆก็ไม่รู้จะจำทำไม จำแค่ว่าต้นไหนปีนง่าย ต้นไหนปีนสนุกแค่นั้นเอง

วันนึงที่จำได้ฝังใจจนถึงวันนี้ก็คือ ตอนนั้นพ่อแมคชวนไปเที่ยวต่างจังหวัด ด้วยความที่เรายังเด็กพอได้ยินว่าเที่ยวหรืออกนอกบ้านเมื่อไหร่จะไม่ปฏิเสธเลย ไปชลบุรี 3 วัน 2 คืนครับ ไปเล่นซนอยู่ที่ทำงานของพ่อ เป็นครั้งแรกที่เห็นทะเล บ้านพักก็เหมือนในนิยายเลยครับ อยู่ใกล้กันหน้าผาสูงมากๆริมทะเล (ตัวเล็กมองอะไรก็ยิ่งใหญ่ไปหมด) ก็เป็นอันว่าสนุกซะลืมหมดทุดอย่าง เมื่อถึงวันที่กลับบ้านก็กลับแบบไม่เต็มใจเพราะกำลังสนุก … ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวกลับบ้านไปปีนต้นไม้เล่นก็ได้ แต่แล้ว …

เมื่อกลับถึงบ้านปรากฏว่าต้นไม้ที่แมคชอบปีนมากที่สุดในหลายๆต้นในบ้านหายไปแล้ว เหลือแต่ตอกุดๆ จำได้ว่าพอเห็นแค่นั้นแหละร้องไห้โฮเลย ไม่ใช่เพราะรักต้นไม้เลยแม้แต่นิดเดียว แต่ต้นไม้ต้นนั้นถูกตัดไปแล้วแมคก็ไม่มีต้นโปรดให้ปีนเล่นอีก เพราะต้นๆนั้นปีนยากที่สุดในบ้าน เลยเป็นอะไรที่ชอบและท้าทายมากๆ ชอบมากๆแต่ไม่เคยจำชื่อเลย หลังจากนั้นป้าแมคก็เข้ามาปลอบ แมคจำได้ว่าป้าแมคคนนี้ใจดีมากๆ เวลาแมคโดนตีหรือร้องไห้ป้าก็จะมาอุ้มมาปลอบตลอดทุกครั้ง ทำให้ตอนเด็กๆแมคจะติดป้ามากๆ ป้าก็รักแมคมากๆเพราะป้าไม่ได้แต่งงานแมคก็เลยเป็นหลานรักของป้ามากที่สุด

ป้าบอกว่าแมคไม่ต้องร้องไห้นะ ต้นไม้ในบ้านมีตั้งเยอะแยะเดี๋ยวไปลองปีนต้นอื่นก็ได้ วันรุ่งขึ้นป้าก็พาไปปีนต้นไม้ต้นนึงครับ โอ้วพระเจ้าจอร์ท ปีนยากโครตๆเจ้าต้นนี้ ต้นเล็กและลื่นๆปีนไม่ขึ้นครับ (มารู้ทีหลังว่าต้นนี้คือต้นหมาก) ไม่เอาละไม่ปีนละปีนไม่ขึ้น เมื่อสูญเสียไปจึงเห็นคุณค่า และนั่นแหละจึงเป็นครั้งแรกที่แมคถามป้าว่า ต้นไม่ที่ตัดไปแล้วนั้นชื่อต้นอะไร ป้าแมคตอบว่า ต้นจันทน์กะพ้อ

มันอาจจะไม่เป็นที่จดจำสำหรับเด็กเท่าไหร่หรอกครับ กับแค่ของเล่นชิ้นนึงหายไป เพราะแมคก็เพิ่งจะ 5 ขวบ แต่หลังจากนั้นอีกไม่กี่วันก็เกิดการสูญเสียขึ้นอีกครั้ง แมคไม่รู้ว่ามันไวเกินไปไหมที่เด็กตัวเล็กๆอายุ 5 ขวบที่กำลังรับรู้เรื่องราวต้องมารู้จักกับการสูญเสียแบบจริงๆจังๆในครั้งนั้น ป้าของแมคจากลาไปแบบกระทันหันด้วยอาการเส้นเลือดในสมองแตก แมคก็ไม่รู้เรื่องเท่าไหร่ รู้แต่ว่าตื่นมาทุกเช้าต้องเข้าไปในครัวไปนั่งซนอยู่กับป้า แต่ตื่นมาเช้านั้นแมคหาป้าไม่เจอ แม่เข้ามาบอกว่าป้าไม่อยู่แล้วนะแมค ป้าจากไปแล้ว แม่ก็ร้องไห้ เป็นครั้งแรกที่แมคเห็นแม่ร้องไห้ แน่นอนแมคก็ร้องตามทั้งๆที่ไม่เข้าใจอะไรเลยว่าป้าไปไหน? และทำไมแม่แมคต้องร้องไห้? หลังจากนั้นแมคเองก็เริ่มรับรู้ถึงความสูญเสียเข้ามาเองทีละนิดทั้งจากตัวเองและคนรอบข้าง วันที่ป้าไม่อยู่อะไรในบ้านเปลี่ยนไปหมด ชีวิตประจำวันเปลี่ยนไปแทบจะผลิกฝ่ามือ ป้าใหญ่ที่เคยตื่นตั้งแต่ตี 5 มาหุงข้าวทำอาหาร ก็เปลี่ยนเป็นแม่แมคและป้ารองแทน หรือจากแต่ก่อนที่ชอบปีนต้นไม้มากๆ แมคก็ไม่ปีนอีกเลยจนถึงวันนี้

คุณลุงของแมคเป็นคนที่ชอบสะสมเพลงเก่า ตอนเด็กๆก็ยังสงสัยว่าลุงฟังเพลงอะไรนะ? ทำไมมันช่างเก่ากึ๊กซะขนาดนั้น (ฟังจากเสียงดนตรีนะครับ) สมัยนั้นลุงจะเปิดเครื่องเล่นแผ่นเสียงตัวเก่งประจำทุกเช้า จำได้ว่าบริเวณเครื่องเล่นแผ่นเสียงตัวนั้น เป็นดินแดนต้องห้ามของพวกเราเลยทีเดียว เพลงที่ลุงเปิดนักร้องหญิงส่วนใหญ่จะมีเสียงแหลมๆฟังแล้วเหมือนไปดูงิ้วตอนเทศกาลตรุษจีนสารทจีนก็ไม่ปาน

ดอกจันทน์กะพ้อร่วงพรู เจ้ามิใช่ร่วงสู่แผ่นดินแห่งไหนโดยง่าย

เพียงแต่ได้ยินประโยคแรกที่เพลงขึ้นมา ก็ทำให้เด็ก 5 ขวบอย่างแมคในตอนนั้นวิ่งไปหาลุง ถามลุงว่าเพลงอะไรครับ ลุงตอบว่าเพลงนี้ชื่อเพลง จันทน์กะพ้อร่วง … นั่งฟังเพลง แล้วก็ร้องไห้ ลุงถามว่าเป็นอะไร แมคตอบว่าแมคคิดถึงป้าใหญ่ ทุกอย่างรอบข้างเงียบไป

เมื่อเริ่มโตขึ้นมา แมคจำไม่ค่อยได้ว่าตอนนั้นอยู่ชั้นประถมหรือมัธยมต้นนะครับ มีละครเรื่องนึงชื่อว่า แผ่นดินของเรา ฉายทาง ททบ.5 ซึ่งปกติแล้วแมคไม่เคยจะสนใจดูละครทีวีเลย แต่พอได้ยินเพลงนี้ถูกขับร้องขึ้นมาอีกครั้งซึ่งเป็นเพลงประกอบของละครเรื่องนี้ ก็ทำให้แมคนั่งดูนั่งฟังจนจบ

จนถึงวันนี้ แมคเริ่มสนใจการปลูกต้นไม้ขึ้นมาตอนที่เริ่มไปเดินจตุจักรกับแม่ไม่กี่ปีนี้เอง แมคจำได้ว่าแม่จะไปซื้อต้นไม้ไปปลูกในสวนที่ต่างจังหวัด (สวนที่ต่างจังหวัดที่เยอะมาก สวยสุดๆอยู่บนภูเขาครับ) แม่ถามแมคว่าไม่อยากปลูกอะไรบ้างเหรอ ที่บ้านก็พอมีที่นี่นา แน่นอนต้นแรกที่นึกขึ้นได้คือต้นจันทน์กะพ้อแน่นอน แต่ด้วยที่ว่าต้นไม้ต้นนี้เป็นไม้ยืนต้นเลยทำให้แมคล้มโครงการไปตอนนั้น เพราะที่ๆบ้านนั้นตอนนี้ไม่เหมืิอนเมื่อก่อนแล้ว ที่ๆเคยโล่งๆลานกว้างๆ คุณยายก็แบ่งสรรปันส่วนให้ลูกๆหลานๆเป็นมรดก ไอ้ครั้นที่บ้านแมคเองนั้นก็พอมีที่อยู่ แต่ไม่ได้วางโครงการการเจริญเติบโตและเผื่อที่ให้เค้า แมคเลยยังไม่ได้ซื้อมาปลูก

จนถึงเมื่อเดือนที่แล้ว แมคตัดสินใจแล้วว่าแมคจะลงจันทน์กะพ้อแน่ๆ มองที่ๆจะลงและมองถึงอนาคตการเจริญเติบโตแล้วจึงตัดสินใจซื้อมาปลูกครับ ต้นเค้าก็สูงประมาณ 1 เมตร เพื่อนแมคที่เรียนเรื่องเกษตรบอกว่าเค้าจะโตช้ามากๆ หวงตัว หวงดอก เลี้ยงยากในตอนยังเล็ก แดดมากใบไหม้ แดดน้อยไม่โต ชอบน้ำ เลี้ยงๆไปอย่างน้อย 6 ปีออกดอก บางคนเลี้ยง 10 กว่าปียังไม่ออกดอกเลย ซึ่งมันไม่เป็นอุปสรรคของแมคเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะตั้งใจจะปลูกแล้วเราก็ต้องดูแลให้ถึงที่สุด ขนาดกางร่มให้ต้นไม้ก็ยังทำมาแล้ว เลี้ยงด้วยใจล้วนๆ

ถ้าจันทน์กะพ้อคือความทรงจำและเป็นตัวแทนของป้าแมค แมคอยากจะบอกป้าว่า

“ยินดีต้อนรับกลับสู่บ้านของเราอีกครั้งนะครับป้า”

∞

มัณฑนา โมรากุล – จันทน์กะพ้อร่วง

ดอกจันทน์กะพ้อร่วงพรู เจ้ามิใช่ร่วงสู่แผ่นดินแห่งไหนโดยง่าย
ลมพาเอากลีบกระจาย ร่อนปลิวพร่างพลิ้วพราย ไม่มีที่หมายใด

ดูดังฝูงฝึ้งแตกรัง เมื่อไร้กำลัง หล่นก็ลงฝังทั่วไป
ไร้ผู้จะเหลียวใส่ใจ ไม่มีใครที่ไหน เก็บเอาไปเพื่อไว้บูชา

บางกลีบเขาเหยียบลง แหลกเป็นผลอย่างไร้เมตตา
กลีบจมแผ่นดินสิ้นสูญราคา กลิ่นนั้นหนายังหอมเป็นค่าผูกพัน

จันทน์กะพ้อคือเหล่าสตรี มีราคีเพราะชายขยี้พรหมจรรย์
ความสาวแหลกเหลวสิ้นกัน ไร้ค่าผูกพันเหมือนจันทน์กะพ้อร่วงพรู

aKitia.Com » บันทึกจันทน์กะพ้อ

ป้องกัน: You raise me up

บทความที่เกี่ยวข้อง

ป้องกัน: รักม๊าครับ

บทความที่เกี่ยวข้อง

บันทึกจันทน์กะพ้อ ตอนที่ ๑ กลับสู่บ้าน

บทความที่เกี่ยวข้อง