aKitia.Com » กลิ่นหอม

ฉัตรเงิน ++ Porana sp.

Fiyero — Thu, 10 Dec 2009 18:11:08 +0000

บทความครั้งที่แล้วคงทำให้หลายๆท่านได้รู้จักความเป็น อัมพวา บ้างแล้วนะครับ สำหรับครั้งนี้ คึกได้อีกครับ นานๆทีจะได้มีเวลาว่างได้แบบคนอื่นบ้าง ก็เลยขอละเลงบทความที่ 2 ต่อเลยเพื่อฉลองการปิดเทอม เมื่อวานตอนเช้าตรู่ Fiyero ก็ได้ไปเดินเล่นที่เจเจดูโน่นดูนี่ แล้วก็เจอะกับตัวเป็นๆของต้นไม้ที่เพิ่งได้ยินชื่อเสียงเรียงนามเมื่อไม่นานนี้เองครับ

ฉัตรเงิน ~ ลดาวัลย์พันธุ์ใหม่ ~ Porana sp.

ต้องออกตัวก่อนเลยนะครับว่าภาพคราวนี้จะไม่สวยเท่าที่ควร เพราะช่วงที่ไปเดินนั้น แสงแดดยังไม่ออกเลย ถ่ายให้ได้ดียากมากครับ ที่จ้องไปเช้ามืด เพราะ Fiyero ทนหนาวแต่ไม่ทนร้อนหรือแดดเด็ดขาด หลอมเหลวได้เลย… สำหรับกลางดึกอากาศเย็นๆแบบนี้ Fiyero ขอพาต้นลดาวัลย์พันธุ์ใหม่ที่แม่ค้าพยายามนำมาตีตลาด โดยตั้งชื่อกันว่า ฉัตรเงิน มาแนะนำกันครับ จะน่าสนใจพอที่เราจะต้องควักธนบัตรสีเทามาจ่ายเพื่อแลกกับสินค้าตัวนี้หรือไม่ ตามมาเลยครับ

เรื่องฉัตรเงินเถานี้ Fiyero เคยได้ยินมาก่อนหน้านี้แล้วจากน้องชายของคุณแฟนครับ รายนั้นเค้าไปเดินงานที่อ่างศิลา แล้วสายลับ (ทางหัวใจ) ก็ส่งข้อมูลผ่านมาถึง Fiyero เลยว่าตอนนี้ในตลาดมีไม้เลื้อยตัวใหม่มาแล้ว ช่วงนั้น Fiyero ก็ไม่ได้ไปเดินจตุจักรเป็น 3 เดือนได้แล้วครับ ติดงานและติดสอบตลอด กว่าจะสอบเสร็จกว่าจะได้ว่างก็นานเอาการอยู่ เลยไม่มีโอกาสได้เกาะกระแสความคืบหน้าของไม้ใหม่ๆในตลาดเลย

ฉัตรเงิน ~ ลดาวัลย์พันธุ์ใหม่ ~ Porana sp.

หลังจากที่ได้ฟังแล้ว Fiyero ก็รู้ทันทีว่าถ้าอยากเจอต้นนี้ในจตุจักรต้องไปร้านไหน เมื่อตารางเวลาโอเคก็ดิ่งไปเลยครับ โป๊ะเช๊ะเลย! ตอนแรกที่เห็น Fiyero คิดว่ามันต้องเป็นลดาวัลย์แน่ๆ แต่พอเดินเข้าใกล้ไปอีกนิดก็พบว่ามันมีบางอย่างที่ประหลาดๆไป

ฉัตรเงิน ~ ลดาวัลย์พันธุ์ใหม่ ~ Porana sp.

หลังจากได้เดินวนรอบๆหลายๆต้นที่ร้าน ก็ปรากฏว่าแตกต่างกันบ้างในบางรายละเอียดครับ ใช้เวลายืนพินิจพิเคราะ์์ห์ตั้งแต่รากยันยอดอ่อน ตั้งแต่ดอกตูมจนถึงดอกโรย แล้วสรุปลงประชามติกับคุณแฟนและที่บ้านว่า มีแค่อย่างเดียวที่สู้ลดาวัลย์ของไทยเราได้ และมีอีก 1 คุณสมบัติที่เท่าเทียมกัน นอกนั้นหล่นชั้น ไม่ผ่านมาตรฐาน ISO Fiyero1988 ครับ 555+

ฉัตรเงิน ~ ลดาวัลย์พันธุ์ใหม่ ~ Porana sp.

ก่อนที่จะไปดูรายละเอียด Fiyero ขอพาทุกท่านกลับไปรู้จักกับลดาวัลย์พันธุ์ไทยแท้ๆอย่างเป็นทางการจากบทความ 2 บทความของธันวาคมปีที่แล้วนะครับ คือ ลดาวัลย์ปุยหิมะที่เลื้อยพันอยู่ข้างรั้ว และ ลดาวัลย์ภาคต่อ ครับ ทั้งภาพ บทความ และเสียงเพลงพร้อมแล้วที่จะขับกล่อมท่านผู้อ่านทุกๆท่านครับผม ปีนี้บานไปแล้ว 3 ครั้งครับ ภาพด้านล่างนี้ถ่ายเมื่อบานครั้งที่ 2 ครับผม

ลดาวัลย์ ~ Porana volubilis

ตอนนี้เรามาดูข้อเปรียบเทียบลักษณะแต่ละส่วนของน้องฉัตรเงินที่แม่ค้าบอกว่านำมาจากออสเตรเลียกันหน่อยนะครับ

ใบ – ใบของฉัตรเงินก็คล้ายกับลดาวัลย์ เพียงแต่ใบเค้าหยาบกว่ามาก เป็นร่องลึกและหนากว่า นอกจากนั้น ใบอ่อนรวมทั้งก้านใบเค้าสีแดงๆแต่ลดาวัลย์ใบอ่อนจะอมชมพูนิดๆและก้านใบสีเขียวอ่อน และใบแก่เค้าสีจะเขียวเข้มแบบตุ่นๆ แต่ลดาวัลย์จะเขียวเข้มสดใสกว่าครับ

ฉัตรเงิน ~ ลดาวัลย์พันธุ์ใหม่ ~ Porana sp.

กิ่งก้าน – ข้อบนกิ่งก้านต่างๆของฉัตรเงินนั้นห่างกันเป็นเมตรเลยครับ 555+ ล้อเล่นครับ แต่ละใบเค้าห่างกันมาก มากจนไม่สวย และความที่กิ่งก้านเค้าจะหนากว่าลดาวัลย์นิดหน่อย ทำให้ไม้เถาชนิดนี้สู้เรื่องความละเอียดกับลดาวัลย์ไม่ได้เลยครับ

ดอก – ดอกของฉัตรเงินนี้จะออกที่ก้านใบส่วนปลายๆกิ่งและออกที่ยอดเช่นเดียวกับลดาวัลย์ครับ แต่ดอกใหญ่กว่าลดาวัลย์นิดหน่อย นี่คือข้อเด่นข้อเดียวของฉัตรเงินที่ชนะลดาวัลย์ ส่วนข้อเสียก็ตามมาเป็นหางเลยครับ

ฉัตรเงิน ~ ลดาวัลย์พันธุ์ใหม่ ~ Porana sp.

แม้ว่าดอกจะใหญ่กว่าแต่ดอกที่ช่อห่างกันมากครับ
ก้านชูดอกแต่ละดอกยาวกว่าลดาวัลย์ ทำให้ดูห่างมากขึ้นอีกครับ
ดอกที่บานเต็มที่ กลีบทั้ง 5 ที่เชื่อมกันเป็นหลอดจะแบะไปด้านหลัง เมื่อบวกกับช่อที่ไม่แน่นแล้ว ทำให้ลดาวัลย์มีเสน่ห์กว่าสำหรับ Fiyero ครับ การบานของลดาวัลย์ก็เหมือนกับการนำดอกมะลิที่กำลังแย้มมาร้อย ความเป็นระเบียบและความแน่นทำให้ดูแล้วสวยงามเป็นกลุ่มเป็นก้อน แต่ฉัตรเงินก็เหมือนกับเรานำดอกที่บานแฉ่งมาทำ ก็จะไม่น่าประทับใจเท่าครับ
ช่อของลดาวัลย์ใหญ่กว่าครับ สังเกตได้ว่าช่อของต้นนี้จะไม่ยาวเป็นศอกๆเหมือนลดาวัลย์ จะออกเป็นกลุ่มที่ไม่ใหญ่มาก ทำให้ไม่น่าสนใจเท่าที่ควรครับ

ลดาวัลย์ ~ Porana volubilis

แล้วส่วนที่ว่าเท่าเทียมกันหละมีอะไรบ้าง คำตอบก็คือกลิ่นครับ เพราะกลิ่นหอมชนิดที่ล่อลวงฝูงผึ้งชนิดขนกันมาทั้งรังได้เลยฟุ้งกระจายไปทั่ว หอมหวานเป็นเอกลักษณ์มากๆครับ หลายๆคนก็ถาม Fiyero ว่าเค้าหอมเหมือนต้นอะไร ตอบยากนะครับ เพราะเค้าเป็นตัวของตัวเองจริงๆ ตอนที่ยืนฟังแม่ค้า “สาธยาย” เค้าก็บอกว่าต้นนี้กลิ่นเหมือนดอกพะยอม ขอย้ำว่าคนที่บอกว่ากลิ่นเหมือนดอกพะยอมนั้น ไม่รู้จริงครับ ให้คนเป็นล้านมาดมก็ฟันธงได้เลยว่าต้องเห็นความต่างแบบสุดขั้วแน่ๆ แม่ค้าก็ฟังๆมาหรือไม่ก็นั่งเทียนขึ้นมาเยอะนะครับ ดังนั้นข้อมูลจากแม่ค้านั้นเชื่อถือไม่ได้ซะทุกอย่างครับผม

ฉัตรเงิน ~ ลดาวัลย์พันธุ์ใหม่ ~ Porana sp.

ต้นนี้แม่ค้าบอกว่าทำจากแหล่งแถบบางใหญ่ครับ จึงสามารถเลี้ยงภาคกลางได้ แต่สิ่งที่สร้างความสงสัยให้กับ Fiyero อย่างแรงเลยก็คือการที่บอกว่าเค้าให้ดอกทั้งปี จริงหรือเปล่าอันนี้ไม่ทราบเหมือนกันนะครับ เพราะต้นนี้เพิ่งออกมาในตลาดได้ไม่นานเลย และอีกอย่างก็คือถ้าเค้าให้ดอกทั้งปีจริงแล้วทำไมถึงเพิ่งออกมาช่วงหน้าหนาวที่ลดาวัลย์ออกมาพอดีเท่านั้น ฮึ่ม…

ฉัตรเงิน ~ ลดาวัลย์พันธุ์ใหม่ ~ Porana sp.

อ้อ อีกหนึ่งข้อที่แม่ค้าบอกว่าเค้าต่างจากลดาวัลย์ก็คือ พอเราลองรูดกิ่งก้านเค้า ถ้าเป็นลดาวัลย์ เราจะรู้สึกเหนียวๆ แต่ต้นฉัตรเงินจะไม่หนึบ Fiyero ก็กลับมาลองกับต้นที่บ้านนะครับ มันก็เหมือนกันเป๊ะๆ ต่างกันตรงไหนเอ่ย หรือนิ้ว Fiyero หนาไปก็ไม้รู้เหมือนกันครับ แง

ฉัตรเงิน ~ ลดาวัลย์พันธุ์ใหม่ ~ Porana sp.

จริงๆต้นฉัตรเงินนี้ก็ไปซ้ำกับต้นไม้อีกชนิดนะครับ ใช้ชื่อในตลาดเดียวกันเลยว่า ฉัตรเงิน แต่ต้นนั้นเป็นฉัตรนากแบบด่างครับ สีก็เขียวๆเทาๆเปรอะๆ ใครที่ยังไม่รู้จักไม้ใบมันสวยเฉียบอย่าง ฉัตรนาก ก็คงต้องตามมาดูแล้วหละครับ ไม่ได้รู้จักนี่เเสียดายแย่เลย ไม้ดีๆแบบนั้น

อัพเดทล่าสุด (พุธที่ 2 มิถุนายน 2553) : ตอนนี้เค้ามีชื่อใหม่ในตลาดอีกแล้วครับ ชื่อนั้นคือ… “ช่อมาลีวัลย์” กล้าตั้งกันจริงๆ โอเค้ กล้าตั้งก็กล้าเรียก ราคาก็ดิ่งจากหลักพันเหลือเพียงหลักสิบแล้ว จึงแจ้งมาให้ทราบโดยทั่วกันครับ

ฉัตรเงิน ~ ลดาวัลย์พันธุ์ใหม่ ~ Porana sp.

การเลี้ยงดูก็คงเหมือนๆกับลดาวัลย์นะครับ แดดเปรี้ยง น้ำทั่วๆไป เลี้ยงง่ายโตไว แต่ไหงราคาแพงระเบิดสำหรับไม้เลื้อยดอกเฉยๆชนิดนี้ ตอนแรกที่รู้ว่ากระถางละ 1,000 บาทถ้วนนี่แอบตกใจเหมือนกันครับ ไม่คิดว่าไม้เถาที่ไม่ได้โดดเด่นอะไรมากจะแพงขนาดนี้ แต่ก็นะครับ เป็นแผนการตลาดที่ค่อนข้างชัดเจนเลยว่า ตอนนำมาขาย จะใส่กระถางขนาดเดียวกันหมด และจะไม่ทำต้นเล็กๆมาขายเด็ดขาด เพื่อดันราคาขึ้นถึงจุดสูงสุดแบบ Skimming Strategy เพื่อดูว่าใครสามารถจับจ่ายได้บ้างและเพื่อสร้างมูลค่าให้สินค้านั้นๆดูมีชาติตระกูล แต่ซักพักราคาก็คงจะเริ่มร่วงแหละครับ เพราะที่ดูๆแล้ว เค้าไม่ได้อลังการพอที่จะสามารถสร้างความต้องการของผู้ซื้อได้จริงๆครับ เมื่อกระแสโปรโมทหมดลง และแม่ค้ารายอื่นๆเอาไปตัดชำขายเพิ่มขึ้น ทุกอย่างคงเป็นไปตามกลไกตลาดครับผม

สำหรับค่ำคืนนี้ Fiyero มีความสุขมากๆครับ ที่ทุกลมหายใจเข้าออกก็มีอีกคนที่คอยอยู่เคียงข้างเสมอ คนที่ให้ความหวังและคนที่ให้ความรัก คงอีกไม่นานแล้วที่ความฝันจะเป็นจริง ฝันที่รอคอยมานานแสนนาน ต่อไปก็คงอยู่ที่โชคชะตาแล้วหละครับ ว่าจะให้ต้องเจอกับอะไร ไม่ว่าจะเป็นยังไง Fiyero ก็ยอมรับกับมันอย่างกล้าหาญ

ฝันดีครับทุกคน

ความน่าปลูก

ราคา

กลิ่นหอม

****************************************************************************

นรีกระจ่าง คันธมาศ – ความคิดถึงเดินทางไป

ฟ้าจะกว้างใหญ่หัวใจกว้างกว่า เพราะลมแห่งรักจะนำพา
ให้เราเคียงกันแม้อยู่ไกลตา สัญญาจะรักและจริงใจ

สายลมรู้อยู่แสงดาวรู้อยู่ ว่าความคิดถึงเดินทางไป
ค่ำคืนจะนานและห่างเพียงไหน หัวใจของฉันจะโบยบิน

จากตรงนี้จนถึงปลายฟ้า หัวใจจะคอยถามหา
คืนนี้คนดีจะคิดถึงกันหรือเปล่า
หลับตาฝันถึงฉันคืนนี้ ให้ราตรีมีเพียงเรา
ใต้แสงดวงดาว เก็บรักของเรานิรันดร์

กระซิบเบาๆ บอกรักเธอในแสงจันทร์

รักแฟน

M&M V&V

ลดาวัลย์ … Porana volubilis [continue]

Fiyero — Mon, 08 Dec 2008 03:19:39 +0000

สวัสดีคร้าบ หยุดกันหลายวัน กลับไปกราบคุณพ่อแล้วไปเที่ยวไหนกันมาบ้างเอ่ย… Fiyero อยู่บ้านกับครอบครัวครับ

หลังจากที่ได้เชยชมช่อลดาวัลย์สีขาวผ่อง ออกเป็นก้อนเป็นละอองกันมาแล้วเมื่ออาทิตย์ก่อน วันนี้ Fiyero กลับมารมควันบ้านหลังนี้อีกครั้ง ด้วยน้ำหอมจากธรรมชาติกลิ่นนี้ครับ ลดาวัลย์บานกันอีกระลอกแล้ว เย่ ๆๆๆๆ

รายละเอียดส่วนใหญ่ก็ได้พร่ำไปในบทความครั้งที่แล้ว (ตามกลับไปอ่านได้ ที่นี่ นะครับ) วันนี้ ก็จะมาแบบเรียบ ๆ ง่าย ๆ ง่ายจริง ๆ นะครับ เพราะจะเน้นรูปเป็นส่วนใหญ่ พร้อมดูรูปกันแล้วใช่ไม้เอ่ย ตามมาเลยครับ

ลดาวัลย์ ปีนี้ให้ดอกดกมากกว่าปกติ คงจะเป็นเพราะอากาศเปลี่ยนแปลง หนาวขึ้นนิดนึง ดูแลสุขภาพกันด้วยนะครับ รุ่นนี้ก็รุ่นที่ 2 แล้ว ที่ลดาวัลย์สาวสวยแห่งบ้าน Fiyero ได้สร้างความประทับใจให้กับผู้สัญจรผ่านไปมา แค่กลิ่นก็เพ้อแล้วครับ ยิ่งดอกสีขาวเป็นพวง ๆ ใหญ่ ๆ หลาย ๆ คนก็ละลายไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วด้วยครับ ( Fiyero ก็ละลายครับ แม้ไม่ดอกก็เหอะ แดดแผดเผาได้ใจสุดฤทธิ์สุดเดช 555+)

อย่างที่เคยบอกไว้ว่า ลดาวัลย์จะแทงตุ่มดอกอีกครั้งหนึ่ง ที่ช่อเก่า เมื่อล็อตแรกโรยไป ดอกใหม่ก็จะแทงขึ้นมาแทนที่ จะออกซ้ำได้กี่ครั้ง อยู่ที่ความสามารถผนวกกับความโชคดีของผู้่ปลูกเลี้ยงนะคร้าบ

เถานี้ อายุประมาณ 10 ปีแล้วครับ ออกดอกอย่างสม่ำเสมอทุก ๆ หนาวตั้งแต่แรกปลูกเลยครับ ตอนเล็ก ๆ ก็ช่อเล็ก ๆ ใหญ่ขึ้น ความอลังการก็จะเริ่มเปล่งออกมา เย้ว ๆๆๆ

เค้าเริ่มแย้มตอนประมาณหัวค่ำนะครับ วันก่อนเดินเล่นกับแฟนตอนประมาณ 2 ทุ่ม ขาวนวลกันเลย ตอนเช้ามา สะพรั่งทั้งต้นเลยครับ หามาปลูกกันตอนนี้ เดี๋ยวอีกไม่นาน ที่บ้านก็จะมีก้อนหิมะราดหัวน้ำหอมก้อนนี้อยู่เต็มไปหมดเมื่อพ้นหน้าฝนนะคร้าบ

ลดาวัลย์ เป็นญาติกับ เขี้่ยวมณี ครับ อยู่ในวงศ์ผักบุ้งเหมือนกัน แต่พิเศษที่ว่า ลดาวัลย์มีกลิ่นหอมสะใจ ทิ้งให้เพื่อน ๆ มีแต่สีสันบาดสายตา แต่ไร้กลิ่นมายั่วยวนจมูก

ตอนปีนขึ้นไปถ่ายรูปมาฝากกันนี้ เสี่ยงโดนผึ้งรุมมาก ๆ ครับ 555+ เยอะจริง ๆ บินกัน หึ่ง ๆๆๆๆๆๆ ผึ้งไม่เท่าไหร่นะครับ พอแมลงภู่บินโฉบผ่านไปเท่านั้น กลั้นหายใจกันเลยทีเดียว

เมื่อเริ่มแย้ม ไม้เถาดอกหอมคลุมรั้วชนิดนี้จะดูเท่มาก ๆ เลยครับ เพราะเค้าจะแย้มพร้อมกัน ยืนดูแล้วก็มีความสุขนะครับ ไม่รู้ว่าดอกครั้งนี้ จะออกซ้ำอีกกี่ครั้ง อยากให้ทำลายสถิติ 7 ของปีที่แล้วจัง เอาใจช่วยกันด้วยนะครับ

มาย้ำกันอีกครั้ง อย่าลืมนะครับ ลดาวัลย์จะเติบโตได้แบบสุด ๆ ก็ต่อเมื่อดินชุ่มชื้นมาก ๆ ครับ และแดดเปรี้ยง ๆ เลี้ยงไม่ต่างกับมหาหงส์ทั่วไปมากนักครับ เพียงแต่ ลดแดดให้มหาหงส์เค้าหน่อย ใบจะได้สวยด้วย

รอกันอีกนิดนะครับ ถึงช่วงปีใหม่ ทาง Akitia Institute เรามีของสมนาคุณให้กับเพื่อน ๆ ด้วยนะครับ ตอนนี้กำลังทำงานกันอย่างสนุกสนานเฮฮากับแฟนครับ gulf ! อ่าว… แฟนหลับไปอีกและ !!!!

สะอาดตา สะอาดใจดีครับ เห็นแล้วมีความสุข แฟนเห็นก็มีความสุข ธรรมชาติสร้างสรรค์ทุกอย่างจริง ๆ นะครับ

ช่วงนี้ใกล้จะว่างมากแล้วครับ สอบอีก 2 รายวิชาก็จะได้อิสรภาพมาได้อีกระยะหนึ่ง 555+ แต่สู้อยู่แล้วครับ กำลังใจเต็มเปี่ยม แฟนไม่เคยทิ้งให้ Fiyero เหงา หรือ ท้อแท้อะไรเลย ขอบคุณจริง ๆ จากใจเลยครับ ที่คอยดูแลหัวใจกัน ตลอดมา และตลอดไป…

ต๊ะละลิด ติ๊ดฉึ่ง ติ๊ดฉึ่ง ติ๊ดฉึ่ง ๆๆๆ เริ่มไม่มีอะไรจะบรรยาย รู้แต่ Fiyero มีความสุขมาก ๆ ทุก ๆ วัน สอบกลับมาเครียด ๆ แฟนก็ทำให้ Fiyero ยิ้มและหัวเราะได้เหมือนเดิม โลกสวยงามนะครับ ถ้าเราใส่ใจในสิ่งดี ๆ ที่อยู่รอบตัวเรา มีคนที่รักและห่วงใยเราอยู่เสมอ

ตอนนี้บ้านเมืองก็สงบลงมาได้หน่อยแล้ว ก็ ช่วยกันรณรงค์ลดคาร์บอนไดออกไซด์ อันเป็นส่วนประกอบใหญ่ในแก๊สสร้างโลกร้อนนะครับ เมื่อเราปลูกต้นไม้กันมากขึ้น CO2 จะถูกดึงออกจากบรรยากาศมาสะสมในรูปของสารประกอบคาร์บอนเป็นส่วนต่าง ๆ ของพืชและสร้าง O2 ออกมาให้เราได้สูดเข้าปอด ช่วยกันคนละนิด ดูแลโลกใบน้อยของเรานะครับ…

ปล. ลืมอัพเดทมานานแล้วครับ เดือนที่ผ่านมา จำปีแดง บานอีกครั้งครับ ไม่สมบูรณ์มากเท่าไหร่เหมือนเดิม 555+ ดอกที่ 11 แล้วครับ เย่ ๆ

ความน่าปลูก

ราคา

กลิ่นหอม

รักแฟน

M&M V&V

ลดาวัลย์ … ปุยหิมะที่เลื้อยพันอยู่ข้างรั้ว

Fiyero — Wed, 26 Nov 2008 14:33:06 +0000

ใครว่าเมืองไทยไม่มีหิมะตก Fiyero เห็นมากับตาแล้ว !!!!

ทุก ๆ ปี เมื่อฤดูหนาวคืบคลานเข้ามาเยือนประเทศไทย ไม่มีซักปีเลย ที่ Fiyero จะไม่เห็นหิมะสีขาว ตกลงมาเป็นละอองอยู่เต็มทั่วพื้นหน้าบ้าน เป็นปุยที่พลิ้วไหวอย่างนุ่มนวลเมื่อลมโกรก หิมะที่ว่านี้ คงไม่ใช่อย่างที่หลาย ๆ คนกับลังคิดและสงสัยอยู่ นอกจากจะมีสีขาวบริสุทธิ์แล้ว ยังส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปกับลมหนาวเย็นที่พัดเอื่อย ๆ ทั่วบริเวณอีกด้วย ลดาวัลย์ คือ สิ่งที่สร้างบรรยากาศเหล่านั้น ให้เป็นจริงได้ในเมืองไทย

ลดาวัลย์ ลดา ลัดดา หรือ ลัดดาวัลย์ คือชื่อที่ Fiyero เชื่อว่าคนไทยต้องคุ้นหูกันมาก เนื่องจากผู้หญิงหลาย ๆ คนใช้นามอันไพเราะนี้อยู่ จะมีซักกี่คน ที่ได้รู้จักหรือสัมผัสกับไม้เถาดอกหอมชนิดนี้จริง ๆ ลดาวัลย์ เป็นไม้เลื้อยที่สามารถทำให้หลาย ๆ คนต้องหยุดชะงัก เพื่อที่จะได้อยู่กับความสวยงามและความหอมหวานของช่อดอกสีขาวสะอาดตาของเค้าอย่างเต็มที่ จริงหรือไม่จริง ต้องลองพิสูจน์ด้วยตัวเองครับ

ลดาวัลย์ ตามหนังสือต่าง ๆ กล่าวกันไว้ว่า ไม้เลื้อยใบรูปหัวใจสีเขียวอ่อนชนิดนี้ สามารถให้ดอกตลอดทั้งปี และจะสะพรั่งในช่วงหน้าหนาว แต่ที่เลื้อยกันอยู่หน้าบ้าน เค้าจะให้ดอกเพียงช่วงหน้าหนาวเท่านั้น แต่จะมีหลายระยะการออกดอก ในช่วง 2-3 เดือน (ซึ่งจะลงรายละเอียดกันต่อไป… โปรดติดตามชม) Fiyero ได้ต้นนี้มาจากร้านป้าข้างสถานีตำรวจแถวบ้านเมื่อครั้งเยาว์วัย (ย้อนไปถึงเรื่องเขี้ยวมณี ที่ Fiyero ได้มีโอกาสสร้างสัมพันธภาพกับเขี้ยวมณีจริง ๆ ก็ครั้งนั้นเป็นครั้งแรก และครั้งสุดท้าย ก่อนจะได้ฟูมฟักเค้าจากเมล็ดจนกลายเป็นเถาที่มีดอกคล้ายประทัดไล่สีแดงเหลืองขาวอย่างที่ได้เคยผ่านสายตากันมาเมื่อเดือนก่อน) ตอนนั้น Fiyero กำลังเลื่อนชั้นเรียน ขึ้นประถม 5 แม่ก็ยกกระถางลดาวัลย์กลับบ้าน มาปลูกคู่กับไก่ฟ้าพญาลอ ซึ่งเคยครอบครองอาณาบริเวณกรงน้องไบเล่ (สุนัขเพศผู้พันธุ์ Rottweiler ตัวแรกของ Fiyero) หลังจากนั้น เกิดอะไรขึ้นกับไม้เถาทั้งสองนี้หละ…

ไม่นานนักหลังจากที่ลดาวัลย์ได้ขยับขยายรากของเค้า จากที่ได้เคยอุดอู้อยู่แต่ในกระถางสีดำใบขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กอยู่เป็นระยะเวลานาน (สังเกตจากรากที่เป็นก้อนแน่น เมื่อเทออกจากกระถาง) ยอดอ่อนที่แกว่งเป็นเกลียวของพืชเลื้อยกลุ่มวงศ์นี้ ก็เริ่มออกปฏิบัติการโดยทันทีทันใด ลดาวัลย์ เริ่มเข้าแทรกแซงพื้นที่ครอบครองของไม้เถาจากอเมริกาใต้เถานั้น จนในที่สุด ไม้เถาดอกแปลกตาที่เลื้อยอยู่ก่อนนั้น ก็สาบสูญไปอย่างมีเงื่อนงำ… เหลือแต่ใบเล็ก ๆ ของลดาวัลย์ที่ไม่ช้านาน ก็กลายเป็นเถาสีน้ำตาลอ่อน พันที่ซี่กรงของน้องไบเล่ ซึ่งไม่รับรู้ถึงการแข่งขันอย่างรุนแรงของพืชทั้งสองชนิด จากที่สงครามนั้นเกิดขึ้นมา จนจบสิ้นไปเลย

เมื่อลดาวัลย์ตั้งตัวและเติบโตได้อย่างมั่นคง ณ ที่ตรงนั้นแล้ว เค้าก็เริ่มขึ้นไปสู้รบปรบมือกับเล็บมือนางดอกซ้อน กับ มธุรดาสีส้ม ด้านบนหลังคาของกรง จนในที่สุด ผู้ที่แข็งแกร่งมาก ก็จะเป็นผู้ที่ถูกเลือกจากการคัดสรร ตอนนี้ เป็น 10 ปีแล้ว ผู้แข่งขันที่ยังถอดยอดแทงใบกันได้อยู่ ก็มีเหลือเพียงลดาวัลย์กับเล็บมือนางเท่านั้น (ไม่นับผู้ที่ได้สิทธิครอบครองรั้วด้านหลังบ้านอย่างเป็นเอกฉันท์ นั่นคือ พวงแสดเถา นะครับ)

ทุกปียามที่ผ่านมา ลดาวัลย์ ก็พัฒนาการเลื้อยพันเค้าไปเรื่อย ๆ ครับ จากที่อยู่แค่หน้าบ้าน ก็เริ่มจะแผ่อิทธิพลมาเรื่อย ๆ จนกินที่พวงแสดเถาทางช่วงครึ่งหลังของบ้าน และตอนนี้ ที่เราสามารถสังเกตได้จากรูป ลดา ที่มีช่อไสวเถานี้ ก็ได้ประกาศศักดาให้เห็นกันแล้ว ว่าไม้เถาวงศ์ผักบุ้งต้นนี้สามารถ “พรึ่บ” ได้ขนาดไหน Fiyero แนะนำพรรณไม้ชนิดนี้กับหลาย ๆ คนแล้ว ที่ต้องการหาไม้เลื้อยคลุมรั้ว ใบที่ดูสดใสตลอดทั้งปี ดอกหอมกรุ่นที่ออกเป็นกลุ่มเป็นก้อนดั่งปุยหิมะสีขาวที่ปกคลุมอยู่ในหน้าหนาว และยอดที่ดูอ่อนพลิ้วไปตามลมอย่างสวยงาม

สิ่งที่สร้างความประหลาดใจกับ Fiyero คือ การที่ตลาดต้นไม้ แทบจะไม่มีสินค้าไทย ๆ ชนิดนี้ออกสู่ท้องตลาดมากนักเลย จากการเดินที่ตลาดต้นไม้มาตั้งแต่เด็ก นับครั้งได้เลยครับ ว่าเคยเจอะเจอเถาลัดดาเพียง 2 ครั้งเท่านั้น เพราะอะไรทำให้ไม้หอมชนิดนี้ไม่ได้รับความนิยม อาจจะเป็นเพราะเค้าเป็นไม้เลื้อยขนาดใหญ่ แต่เล็บมือนางก็ใหญ่มาก ใหญ่กว่าด้วย หรือจะเป็นเพราะเค้าให้ดอกเพียงฤดูเดียว (ทั้ง ๆ ที่หนังสือต้นไม้ทุกเล่มบอกว่าออกทั้งปีนะครับ) แต่ที่ Fiyero คิดก็คือ เมื่อพ่อค้าแม่ค้า ทำต้นนี้ออกมาจำหน่าย ลดาวัลย์ก็จะอยู่ในกระถางเล็ก ๆ ซึ่งไม้ชนิดนี้ จะให้ดอกอย่างงดงามเมื่อมีขนาดใหญ่ขึ้น อาจจะเป็นที่ ความประทับใจเมื่อแรกพบ ที่ทำให้เค้าไม่สามารถชนะใจผู้ซื้อได้

ลดาวัลย์ เหมือนคุณหนูเค้าจะโปรดปรานอากาศที่เย็น ๆ หน่อย ถึงจะโผล่ตาดอกออกมาทั้งเหล่าทั้งกอ หนังสือต้นไม้ทุก ๆ เล่ม ที่มีการระบุว่าเค้าให้ดอกตลอดทั้งปี ผู้เขียนทุกคนคงได้ไปสังเกตการณ์จากบนดอย ถึงได้เห็นดอกกันต่อเนื่องตรงกันมั้งครับ สำหรับพื้นที่ราบทั่วไป ลดาวัลย์จะเริ่มแตก “ตุ่ม” (แตก “โอ่ง” ได้ไม้เอ่ย แฟนถามมา) ประมาณเดือนตุลาคมครับ ครอบครัว Fiyero ตื่นเต้นกันทุก ๆ ครั้งที่หิมะกำลังจะฟูขาวที่รั้วที่บ้าน เมื่อถึงเวลาที่เค้าเบ่งบานกัน แขกผู้มีเกียรติก็จะแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนกันอย่างไม่ขาดสาย จะเป็นใครบ้าง มาติดตามกันต่อนะครับ…

แขกที่ว่านั้น กลุ่มแรก คงหนีไม่พ้น แขกประจำที่ผ่านมาชื่นชมและดูดดื่มกับความหวานหอมของช่อสีขาวกลิ่นคล้ายกับดอกของต้น หอมหมื่นลี้ ชนิดนี้เป็นประจำทุก ๆ ปี พวกเค้าคือ หมู่แมลงที่นัดกันมาสังสรรค์กันอย่างมีความสุข ทั้งผึ้งมิ้มตัวน้อย แมลงภู่ผู้น่าเกรงขาม หรือเหล่าผีเสื้อที่มาอวดสีสันของปีกอันละเอียด แขกผู้มีเกียรติเหล่านี้ จะทยอยมากันอย่างไม่ขาดช่วงตลอดทั้งวันเลยครับ

กลุ่มแรกผ่านไป ก็มาถึงกลุ่มที่สอง นั่นคือ เพื่อนบ้านของ Fiyero นั่นเอง ป้า ๆ น้า ๆ เค้าจะมาขอเด็ดช่อดอกไปไว้ที่บ้านอยู่เสมอ และที่สร้างความงงงวยอีกอย่างคือ จะมีการถามกันทุกปีครับ กับคำถามยอดฮิตที่ดูเหมือนจะไม่ได้ลดความนิยมลงไปเลย “ต้นอะไรนะจ๊ะ” อยากจะตอบอยู่เหมือนกันครับ ว่า “จำปีแดงไงครับ -.-” กลัวป้าเค้าตอบสวนกลับมาไม่ทันว่า “หรอ ของป้าใบไม่เหมือนยังงี้เลยนะ สายพันธุ์ใหม่หรอ” ฤดูดอกดกนี้ เพื่อน ๆ แม่ ก็จะนัดกันมาเดินชมดอกไม้บานที่บ้าน Fiyero กันตลอด กะว่าบางที จะเก็บค่าเข้าชมแล้วนะครับเนี่ย

ที่เคยสนทนาภาษาต้นไม้กับผู้ปลูกเลี้ยงหลายท่าน มีการบันทึกกันว่า เค้าจะออกดอกกันหลายช่วง แต่ส่วนใหญ่จะมีการให้ดอกซ้ำเพียง 2 ถึง 3 ครั้งเพียงเท่านั้น การให้ดอกซ้ำของลดาวัลย์นี้ คือเมื่อดอกที่บานโรยราไป ที่ช่อดอกเก่า จะมีตุ่มดอกใหม่ผุดขึ้นมาแทนที่ และบานกันพร้อมกันใหม่ทั่วทั้งเถา ปีล่าสุดที่เค้าให้ดอก Fiyero ได้รับคำถามที่ไม่รู้จะตอบอย่างไรจริง ๆ ว่า ทำไมที่บ้านลดาวัลย์ออกดอกได้ 7 ครั้ง…

ลดาวัลย์ที่บ้านถูกปลูกไว้ใกล้กับก๊อกน้ำครับ พื้นดินแถบนั้น แทบจะแฉะตลอด 24 ชั่วโมงเลยครับ และตรงจุดนั้นของบ้าน จะเป็นบริเวณที่ได้รับแสงแดดอย่างเต็มที่ตั้งที่เช้ายันเย็น การบำรุงต่าง ๆ Fiyero คิดว่า ต้นนี้ไม่ต้องอาศัยความใส่ใจอะไรมากนักเลย เพียงตัดแต่งกิ่งที่รกหูรกตามากเกินออกไปบ้าง เมื่อเค้าแตกยอดใหม่ออกมา สีเขียวสดใสของใบรูปหัวใจขนาดไม่เกิน 3 ข้อนิ้วก้อยของเค้า พลิ้วไปมาอย่างอ่อนโยน ก็จะทำให้เรารู้สึกสบายใจแบบบอกไม่ถูกเลยครับ

ลดาวัลย์ที่เลื้อยที่รั้วในรูปนี้ เกิดจากกระถางนั้นเพียงกระถางเดียว แต่ในระยะ 10 ปีที่ผ่านมา ไม้เถาดอกขาวเหมือนชุดแต่งงานของเจ้าสาวต้นนี้ ก็ได้ส่งกิ่งสอดแนมทอดขนานเรี่ยพื้นไป และแตกรากออกมาอีก 1 กระจุก พร้อมดันเถาใหม่ขึ้นจากดินตรงนั้น Fiyero ขยายพันธุ์ ปักชำเค้าไว้เยอะเลยครับ ใส่กระถางเล็กกระถางน้อย พร้อมแจกจ่ายให้แก่ผู้ที่สนใจ รับบริจาคกันไปหลายกระถางแล้วครับผม แฟนอยากได้ครับ แต่…but… สถานที่ที่บ้านแฟนไม่เอื้ออำนวยแก่ลัดดาซะแล้วแหละ น้องชายเค้าลากพวงโกเมนมารกอยู่ก่อนหน้านี้ไม่นานนักแล้วครับ

หลังจากก้อนดอกสีขาวเกาะที่ก้านอยู่ได้ประมาณ 2 วัน สีขาวโพลนก็จะเริ่มเหลืองและเหี่ยวเฉาลงไปครับ วันที่ 3 ของการบาน เมื่อลมเพียงแผ่วเบาพัดผ่านไป ดอกลดาวัลย์จะโรยลงพื้นแทบจะพร้อมเพรียงกันเลยครับ ดูเหมือนกับหิมะที่กำลังตกลงมาอย่างนุ่มนวล ปูพื้นให้มีสีเหลืองอ่อน หมดหน้าที่ของเค้าแล้วหรอครับ…

ดีหน่อย ที่ปีนี้ ช่วงที่เค้าแรกบานนั้น ตรงกับตอนที่ลมหนาวแผ่เข้ามาครอบคลุมพอดี ดอกแย้มจึงทนกว่าปกติ หลาย ๆ ปีที่ผ่านมา เมื่อถึงเวลาบาน เค้าจะกางกลีบออกในเวลากลางคืน และตอนเช้าก็จะพบกับดอกเหี่ยว ๆ ที่อยู่คาต้น นั่นเป็นเพราะแดดร้อนในวันที่อบอ้าว ที่ทำให้เค้าเหี่ยวเฉาก่อนได้มีโอกาสเบ่งบานอย่างเต็มภาคภูมิครับ

ปีนี้ Fiyero เลยได้มีโอกาสเก็บภาพมาฝากผู้อ่าน ณ บ้านแห่งนี้ครับ หลาย ๆ รูปนั้น แม่ของ Fiyero ก็ได้ฝากผลงานมาให้ชมกันด้วยครับ เพราะมีอยู่บางวัน ที่ติดภารกิจต้องทำให้ผ่านไปก่อน จึงพลาดโอกาสถ่ายภาพปุยหิมะที่เลื้อยพันอยู่ข้างรั้วนี้ด้วยตนเอง ฝากผลงานของแม่ด้วยนะครับ

A Lover’s Concerto

How gentle is the rain,
that falls softly on the meadow.
Birds high up on the trees,
serenade the clouds
with their melody.

(Repeat)

Oh!
See there beyond the hill,
the bright colors of the rainbow.
Some magic from above
made this day for us, just to fall in love.
You’ll hold me in your arms,
and say once again you’ll love me.
And that your love is true,
everything will be just as wonderful.

Now, I belong to you,
from this day until forever.
Just love me tenderly
and I’ll give to you
every part of me.

Oh!
Don’t ever make me cry,
through long lonely nights without us.
Be always true to me,
keep this day in your heart eternally.

You hold me in your arms,
and say once again you love me.
And that your love is true,
everything will be just as wonderful.

เมื่อเห็นช่อลดาวัลย์ที่กำลังร่วงโรยอย่างนี้แล้ว ก็อดที่จะถึงถึงหลักคำสอนทางพระพุทธศาสนาที่สำคัญมาก ๆ อย่างหนึ่งในการดำรงชีวิต นั่นคือ อัปปมาทธรรม คือการใช้ชีวิตตนเองอยู่ในความไม่ประมาททั้งหลายทั้งปวง เราควรมีสติที่จะคิดระลึก และสัมปชัญญะที่ทำให้เรารู้ตัวอยู่ตลอดเวลา เมื่อจะกระทำอะไรซักอย่างหนึ่ง ได้หยุดคิดเพื่อตริตรองผลของการกระทำนั้นแล้ว การแสดงออก ก็จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับตนเองและผู้อื่นรอบข้าง บางที เมื่อตนยังมีความสุขดีอยู่ ก็มักที่จะลืมถึงบางอย่าง และปล่อยให้เวลา ความคิดตอนนั้นของตนล่วงเลยไป นั่นอาจจะนำมาซึ่งความพลาดพลั้ง ก่อให้เกิดความทุกข์ต่าง ๆ จากความไม่ระมัดระวัง เวลาของคนหนึ่งคนมันผ่านไปรวดเร็วมากเหลือเกิน เร็วจนบางครั้งเรายังไม่ทันได้บริหารจัดการหรือสัมผัสกับคุณค่าของสิ่งที่ไม่มีวันหวนย้อนกลับมาได้เลย ความมุ่งมั่นที่จะทำสิ่งที่ดี ๆ ต่อตัวเองและสังคม ไม่มีคำว่า สายเกินไป ถ้าจะเริ่ม นาฬิกาทรายถูกตั้งไว้แล้ว แต่ละเม็ดทรายกำลังร่วงหล่นลงไปตามแรงโน้มถ่วงของโลก เมื่อทรายเม็ดสุดท้ายหล่นลงมา เมื่อนั้น มันก็คงจะช้าเกินไป

…ทำความดี และมีความสุขกันมากๆ นะครับ…

มาติดตามความเคลื่อนไหวของลดาวัลย์บานครั้งที่สอง ตรงนี้ นะครับ

ความน่าปลูก

ราคา

กลิ่นหอม

รักแฟน

M&M V&V

aKitia.Com » กลิ่นหอม

ฉัตรเงิน ++ Porana sp.

บทความที่เกี่ยวข้อง

ลดาวัลย์ … Porana volubilis [continue]

บทความที่เกี่ยวข้อง

ลดาวัลย์ … ปุยหิมะที่เลื้อยพันอยู่ข้างรั้ว

บทความที่เกี่ยวข้อง