aKitia.Com » ความรัก

สุดแต่ใจจะไขว่คว้า

แมค — Tue, 20 May 2008 19:28:50 +0000

วันนี้กลับมาเรื่องละครอีกครั้งครับ แล้วก็น่าจะทันด้วยเพราะละครที่จะแนะนำวันนี้เป็นละครที่นำมา Remake หลายครั้งแล้ว ละครเรื่องนี้ดีมากครับ สุดแต่ใจจะไขว่คว้า เป็นบทประพันธ์ของคุณ โบตั๋น ละครเรื่องนี้เป็นละครสะท้อนสังคมและครอบครัวไทย ซึ่งมันมีเรื่องราวแบบนี้เกิดขึ้นจริงๆในสังคมไทย เรื่องราวของละครเรื่องนี้อาจจะดูหนักไปสักหน่อย เพราะเป็นละครชีวิตจริงๆครับ ซึ่งในการนำมา Remake ใหม่ครั้งนี้ได้ตัวละครหลักที่รับบทโหดๆอย่างบทพ่อ คือคุณ พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง ยิ่งทำให้หนังเรื่องนี้น่าจะเข้มข้นมากๆ เพราะเราก็รู้ๆกันอยู่ว่าพี่ออฟเล่นละครได้เจ๋งขนาดไหน และเป็นการรับบทพระเอกเต็มตัวของน้อง อเล็กซ์ เรนเดลล์ ซึ่งตอนนี้น้องอเล็กซ์ก็เป็นหนุ่มเต็มตัวแล้วนะครับ แต่เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ เพราะแมคเห็นน้องอเล็กซ์ตั้งแต่เข้าวงการมาใหม่ๆตัวนิดเดียวเอง ฝีมือการแสดงของเจ้าหนุ่มคนนี้ดีขึ้นมาเรื่อยๆครับ ไม่แพ้ดาราผู้ใหญ่เลย แถมยังได้ดาราสาว 2000 ปีอย่างคุณ เพ็ญพักตร์ ศิริกุล มารับบทแม่ที่เจออุปสรรคทั้งขึ้นทั้งร่องกับปัญหาในครอบครัว พี่ต่ายน่าจะทำออกมาได้ดีครับ แต่คงไม่มีปัญหาอะไรหรอกครับเพราะขนาดบทอาม่าใน หาบของแม่ พี่แกยังเล่นได้เนียนจริงๆ และแน่นอนนี่คือละครช่อง 3 ยังไงก็ต้องมีนักแสดงจาก Power 3 เข้ามาร่วมเล่นด้วยแน่นอน ทั้งบทพี่ชายคนโตก็ได้ สุรินทร คราวุตม์ มารับบทพี่ชายใจร้ายซึ่งเหมาะดีจริงๆ เพราะวุตม์หน้าตาออกแนวตัวร้ายนะแมคว่า และยังมี โกสินทร์ ราชกรม มาแจมด้วย ที่สำคัญก็คือละครเรื่องนี้ ได้น้องแต้ววีต้า ณฐพร เตมีรักษ์ มาเพิ่มเป็นอาหารหูอาหารตาให้พวกเราได้ดูกันด้วยนะครับ มาอ่านเนื้อเรื่องย่อกันก่อนดีกว่าครับ

พ่อพล (พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง) มีลูกอยู่ 5 คน แต่เขากลับรักลูกไม่เท่ากันและไม่ยุติธรรมกับลูกๆ พลรักพงษ์พรรษ์ (สุรินทร คราวุตม์) ลูกชายคนโต มากกว่าลูกคนอื่นๆ เพราะว่าพงษ์เรียนเก่ง จึงสนับสนุนส่งเสียพงษ์ เพื่อชดเชยความผิดหวังของพ่อในอดีตที่อยากเป็นข้าราชการแต่ไม่สมหวัง พ่อตามใจและเข้าข้างพงษ์มากกว่าลูกคนอื่นๆ ทำให้ในที่สุดพงษ์กลายเป็นคนที่นิสัยไม่ดี ส่วนแม่ส่ง (เพ็ญพักตร์ ศิริกุล) เป็นคนที่คอยช่วยขัดขวางพ่อในทุกๆ เรื่องที่เห็นว่าพ่อไม่ยุติธรรมกับลูกคนอื่นๆ

พัฒนะ (อเล็กซ์ เรนเดลด์) เป็นลูกที่พ่อชัง เพราะว่าเรียนไม่เก่งและยังดื้อกับพ่ออีก หลายครั้งที่พ่อมองข้ามความดีของพัฒไป พ่อไม่พอใจอย่างมากที่พัฒไม่เรียนต่อ และมาทำอู่ซ่อมรถเพราะมองว่าเป็นอาชีพที่ต่ำต้อยและไม่มีอนาคต แต่ว่าพัฒก็ยังทำต่อไปโดยมีแม่สนับสนุน

พุดจีบพี่สาวคนโต (เพชรดา เทียมเพ็ชร) มีความตั้งที่จะเรียนพยาบาล แต่ก็จำใจต้องสละสิทธิ์ เนื่องจากพ่อไม่ยอมส่งเสียให้เรียน โดยให้เหตุผลว่า เป็นลูกผู้หญิงไม่จำเป็นต้องเรียนเยอะ แต่ว่าที่แท้จริงแล้ว พ่อนำเงินไปลงทุนให้พงษ์จนหมด ทำให้พุดจีบต้องไปเรียนตัดเสื้อกับอาวรรณี (อำภา ภูษิต) น้องสาวของพ่อแทน ส่วนพิณรมย์ (ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง) น้องสาวคนรองได้เรียนพยาบาลสมใจจากเงินของ พุดจีบและพัฒ

พรพุฒิ (จิรายุ ละอองมณี) น้องชายคนสุดท้องที่มีพรสวรรค์ทางศิลปะต้องการเรียนช่างศิลป์ แต่ว่าพ่อก็ขัดขวางอีกเช่นเคย มีครั้งหนึ่งพ่อเอารูปวาดของพุฒิไปเผาทิ้ง ทำให้พุฒิหนีออกจากบ้านไปมั่วกับกลุ่มเด็กเสเพลในช่วงหนึ่ง แล้วพัฒก็ไปตามพุฒิกลับมาโดยให้กำลังใจและส่งเสียพุฒิเรียนในด้านที่พุฒิชอบต่อ

พงษ์ได้เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับวันแรม (วิภาวี ศิริมณีวัฒนา) ลูกสาวคนโตของลุงกำนัน (มนตรี เจนอักษร) ผู้เป็นเพื่อนบ้าน ซึ่งพัฒและพงษ์ต่างก็ชอบและหมายปองวันแรมมาตั้งแต่เด็ก แต่ว่าพัฒก็ต้องใจสลายเพราะว่าวันแรมห่างเหินพัฒไปทุกทีและสนิทสนมกับพงษ์มากขึ้น วันแรมทำตัวเป็นสาวสมัยใหม่และจะสนใจพัฒก็ตอนที่วันแรมต้องการให้พัฒช่วยเท่านั้น

วันสว่าง (ณฐพร เตมีรักษ์) น้องสาวของวันแรม แอบรักพัฒจึงมาช่วยพัฒดูแลเรื่องอาหารการกินและหาลูกค้าเข้าอู่ซึ่งได้มาจากการช่วยเหลือจากแม่ ด้วยความพยายามมานะบากบั่นและซื่อสัตย์ต่อลูกค้าของพัฒทำให้พัฒได้งานเพิ่มขึ้น ไม่มีขาด โดยได้วันสว่างมาช่วยดูแลด้านบัญชี การเงิน และความสะอาดของอู่ของพัฒ ทำให้อู่ของพัฒเป็นระบบระเบียบมากขึ้น

วันแรมและพงษ์มีอิสระในชีวิตมากขึ้นจึงเที่ยวกับกลุ่มเพื่อนคนรวย จนวันแรมและพงษ์เริ่มเป็นคนใจแตก และไม่กลับบ้าน จนน้าแก้ว (สรวงสุดา ลาวัลย์ประเสริฐ) ไม่สบายใจและขอร้องให้พัฒช่วยตามวันแรมกลับมา ด้านพุดจีบแต่งงานกับไวฑูรย์ (โกสินทร์ ราชกรม) ลูกชายของอาวรรณี และพาครอบครัวเข้ามาอยู่ในบ้าน ต่อมาไม่นานเงินและของในบ้านหายไปเพราะว่าพงษ์ขโมยไปเนื่องจากพงษ์ใช้เงินเกินตัว

พงษ์กับวันแรมไปเที่ยวบ้านตากอากาศที่ชะอำด้วยกัน วันแรมเมายาทำให้เธอกับพงษ์ได้เสียกัน หลังจากนั้นพงษ์ได้เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้พัฒฟังว่าวันแรมตกเป็นของพงษ์แล้ว ทำให้พัฒหมดกำลังใจ จึงไปถามวันแรม

โดยที่วันแรมบอกพัฒไปว่าตนเองกับพงษ์เป็นแค่เพื่อนกัน เพื่อที่จะหลอกใช้พัฒต่อ ทำให้วันสว่างเตือนสติพัฒหลายครั้ง แต่พัฒก็ไม่เชื่อ วันสว่างโกรธและน้อยใจจึงลาออกจากอู่ ทำให้พัฒต้องไปตามง้อและขอโทษ วันสว่างจึงกลับมาทำงานที่อู่ตามเดิม

หลังจากเรียนจบ พงษ์และวันแรม ไปเที่ยวบ้านตากอากาศอีกครั้งกับเพื่อนๆ ที่เป็นคนรวย เพื่อเลี้ยงฉลองที่เรียนจบโดยมี พิณ พัฒ วันสว่าง และน้าแก้วตามไปด้วยที่ปาร์ตี้ริมชายหาด พัฒเสียความรู้สึกมากที่เห็นวันแรมเมาและอยู่กับผู้ชายที่หล่อๆ หลายคนโดยที่ไม่เลือกหน้า จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จึงทำให้พัฒพูดกับวันแรมเรื่องที่ฝันไว้ว่าจะแต่งงานกับวันแรม แต่ว่าวันแรมที่อยู่ในอาการเมาไร้สติ ได้ร้องไห้ซาบซึ้งในความรักที่บริสุทธิ์ของพัฒ จึงได้เสนอตัวให้พัฒ ยอมเป็นของพัฒ พัฒจึงผิดหวังและเสียใจมากที่วันแรมเปลี่ยนนิสัยไปถึงขนาดนี้

เชาว์ (วิวัฒน์ ผสมทรัพย์) ผู้มีอิทธิพลอยากได้พิณมาเป็นเมียจึงตกลงกับชวลิต (ธัญวิชญ์ เจนอักษร) ว่าจะส่งชวลิตไปเรียนต่อที่เมืองนอกเขาตอบตกลงทันที วันแรมและพงษ์เมาจนทะเลาะกัน วันแรมบอกว่าเด็กในท้องคือลูกของพงษ์และต้องการเงินไปทำแท้ง และไปอยู่เมืองนอกเพื่อหนีปัญหาโดยก่อนจากไปเธอได้ไปลาพัฒ และบอกว่าความรักของพัฒเป็นสิ่งบริสุทธิ์สิ่งเดียวที่เหลืออยู่ในชีวิตเธอ

พงษ์ทำงานแต่เงินเดือนไม่พอกับรายจ่าย พ่อเลยต้องมายืมเงินของน้องๆ ไปให้พงษ์ใช้ โดยที่พงษ์ไม่เคยกลับบ้านมาให้พ่อชื่นใจสักครั้ง แม้แต่ตอนที่พ่อป่วยหนัก มีพัฒที่คอยดูแลพ่อจนพ่อเริ่มมองพัฒในสายตาที่เป็นธรรมมากขึ้น และพอใจในตัวพัฒมากขึ้น ที่สร้างตัวได้เร็วและยังเป็นที่พึ่งของน้องๆ ทุกคนได้

พงษ์อยากไปเรียนเมืองนอกจึงไปหลอกพิณให้ไปหานายเชาว์ พิณไปหานายเชาว์ตามที่พงษ์หลอก และในที่สุดพิณก็ถูกวางยาและตกเป็นของนายเชาว์ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ทุกคนในบ้านไม่สบายใจจนพ่อเริ่มสงสัยและทุกคนในบ้านก็พากันถามความจริงจากพงษ์ ทำให้พงษ์ยอมรับความจริงโดยอ้างว่าทำไปเพื่อพี่น้องทุกคน หลังจากพ่อรู้ความจริงพ่อก็ตีพงษ์อย่างแรง จนพงษ์หนีออกจากบ้านไป และพ่อก็ขอโทษลูกๆ ทุกคน โดยให้น้าแก้วทำเรื่องพาพิณหนีไปต่างประเทศ เพื่อหนีให้พ้นจากอิทธิพลของนายเชาว์

ในที่สุดพัฒก็พบว่าเขามีใจให้กับวันสว่าง แต่วันสว่างได้ขอลาออกไปทำงานกับช่างตี๋ (ศรีหนุ่ม เชิญยิ้ม) โดยบอกกับพัฒว่าช่างตี๋รักเธอ และเธอก็ไม่อยากเป็นสาวทึนทึกอยู่แบบนี้ ทำให้พัฒหงุดหงิด จึงเรียกวันสว่างกลับมาคุยที่ริมน้ำ ต่อหน้าลุงกำนัน โดยมีพ่อแม่ของพัฒตามมาสู่ขอวันสว่างให้กับพัฒ ทั้งสองคนจึงได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ส่วนทางพงษ์หลังจากมีเรื่อง ก็ไปทำงานอยู่ต่างจังหวัดและใช้ชีวิตเสเพลตามเดิม

พัฒได้แต่คิดและปลงว่า ชีวิตจะดีหรือไม่ดี เป็นสิ่งที่เราไขว่คว้ามาเองทั้งนั้น พัฒตั้งเป้าหมายในชีวิตไว้และมานะบากบั่นจนประสบความสำเร็จ และไม่กลัวที่จะตั้งเป้าหมายชีวิตไว้สวยหรูเพราะเชื่อมั่นว่าเขาจะไขว่คว้ามันมาได้เช่นเคย

………………………………………………………………………………………..

สุดแต่ใจจะไขว่คว้า ออกอากาศทุกวัน จันทร์-ศุกร์ เวลา 18.45 เริ่มตอนแรกวันพุธ ที่ 21 พฤษภาคม ทางไทยทีวีสีช่อง 3

ละครเรื่องนี้เป็นตัวอย่างที่ดีเลยนะครับ คือแมคคิดว่าเด็กทุกคนเปรียบเหมือนผ้าขาว เค้าจะเป็นอย่างไรขึ้นอยู่กับว่าเราจะแต่งแต้มเขาให้ออกไปแบบไหน เพราะฉะนั้นสถาบันครอบครัวจึงเป็นสถาบันที่สำคัญที่สุดในสังคม ใครที่มีลูกแล้ว ก็ต้องสอนต้องดูแลเค้าให้ดีนะครับ น้องเกเร ดื้อ เอาแต่ใจ หรืออะไรก็แล้วแต่ คนที่จะสอนได้ดีที่สุดคือพ่อและแม่ ไม่ใช่สื่อ ไม่ใช่โทรทัศน์ การ์ตูน หรือเกมนะครับ

แมคก็ค่อนข้างแปลกใจว่า เวลาลูกติดเกม หรือติดดูการ์ตูน ต้องมีคนบางกลุ่มออกมาโวยวายว่ารัฐฯมอมเมาเยาวชน ฯลฯ ต่างๆนาๆ ถ้าสิ่งเหล่านั้นสอนให้เยาวชนดีได้ จำเป็นด้วยเหรอที่ต้องมีสถาบันครอบครัว? การให้อภัย ขอโทษ และมีน้ำใจ หาได้ง่ายที่สุดในครอบครัวครับ เพราะถ้าเราไม่สอนเค้า ให้สังคมสอนให้เค้าเรียนรู้เอง คนเราก็ต้องมีถูกมีผิดกันได้ และน้อยครั้งครับที่คนทำผิดในสังคมใหญ่ แล้วสังคมจะให้อภัย นี่คือเรื่องจริง

เพลงประกอบละคร บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร

แมค — Tue, 13 May 2008 20:58:23 +0000

คือแบบว่าวันนี้แมคไม่ได้ดูละครเรื่อง บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร ล่ะครับ จริงๆแล้วก็ไม่ได้ดูเมื่อวานนี้ (วันจันทร์) ด้วยล่ะ เพราะเริ่มๆรู้แล้วล่ะว่ามันจะเริ่มรันทดมากขึ้นทุกทีเลยขอถอนตัวก่อนดีกว่า จริงๆแล้วไม่ได้ดัดจริตอะไรหรอก แหมๆๆๆๆ แต่แบบว่ายังรับเรื่องอะไรแบบนี้มากไม่ค่อยจะได้ เพราะเรื่องราวส่วนตัวเกี่ยวกับการสูญเสียก็เพิ่งผ่านมาไม่กี่เดือนเอง กลัวดูแล้วสะเทือนต่อมอ่อนไหวไม่เป็นอันกินอันนอนอีก … งง! งงล่ะสิ ก็แน่แหละ ก็ลองไปอ่าน เกี่ยวกันนายแมค แล้วก็จะหายงงนะครับท่านผู้ชม โอเคเข้าเรื่องดีกว่า …

ไม่พูดถึงละครละ แต่วันนี้จะมาพูดถึงเพลงประกอบละครดีกว่า คือก็ไม่รู้อ่ะนะครับแรกๆที่ได้ยินเพลงจากละครเรื่องนี้ก็น่าจะเดาๆออกว่ามันน่าจะเป็นเพลงที่ค่อนข้างจะเศร้ามั้งนะ ก็แหงแหละละครแบบนี้จะเอาเพลงจังหวะโจ๊พรึมๆเหมือนเพลง “เปิดใจสาวแต” หรืออย่างไรกันเล่า … มันต้องเพลงเศร้าสลดรันทดใจเส้ ก็อาจจะนะ อาจจะ แล้วแต่ความรู้สึกของแต่ละคนครับ เดี๋ยวลองลงไปอ่านเนื้อเพลงที่ผ่านการพาสเจอร์ไรซ์มาแล้วจากนายแมคข้างล่างดู แล้วก็จะรู้ว่าเพลงนี้เมื่อเอาไปประกอบละครแล้วมันเศร้าหรือไม่เศร้า แล้วแต่ความรู้สึกของแต่ละคนครับ

มาพูดถึงนักร้องเพลงนี้กันก่อนดีกว่าครับ จริงๆแล้วแมคนึกว่านายคนที่ร้องเพลงนี้ยังงั๊ยยังไงก็ต้องเป็นคนญี่ปุ่นแหงแซะ ก็ละครญี่ปุ่นนี่นา เพราะเราก็รู้ๆกันนะว่าเค้าชาตินิยมขนาดไหน แต่พอมารู้ทีหลังก็ผิดคาดไปน่ะครับ เพราะนักร้องคนนี้เป็นชาว เกาหลี โดยกำเนิดเลย เออเอาสิ … นายคนนี้ชื่อ 강윤성 (Kang Yoon-Sung) ครับ แต่เค้ามีชื่อที่รู้จักกันว่า K หรือ Kei แล้วแต่ว่าชาติไหนเรียก (ซะงั้น)

ชื่อที่รู้จักกัน: K
ชื่อจริง: 강윤성 (Kang Yoon-Sung)
เกิดที่: โซล, เกาหลีใต้
เกิด: 16 พฤศจิกายน 1983
Official Site: http://www.k-official.com/ อันนี้ Sony ญี่ปุ่นทำนะครับ
MySpace: http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewprofile&friendID=155928971 สาวๆตามไปกรี๊ดกร๊าดได้

แต่ก่อนนี้ K เป็นนักร้อง Indie มาก่อนครับ จะว่าดังก็ไม่ดัง จนบินข้ามน้ำข้ามทะเลมาที่ญี่ปุ่น ไม่รู้ไปทำยังไงถึงได้เป็นนักร้องค่าย Sony ที่ญี่ปุ่นได้ (แหม … ลืมถาม ซี้กันเลย …) แต่ที่มาดังที่ญี่ปุ่นเข้าจริงๆก็เพราะละครเรื่อง บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร นี่แหละครับ เพราะ K ได้ร้องเพลงประกอบละครเรื่องนี้ชื่อเพลงว่า Only Human ก็ถูกอกถูกใจวัยสะรุ่นกระชากต่อมน้ำตาสาวๆแดนปลาดิบได้ โอเคพูดมาเยอะแล้ว ดูเพลงกันเลยดีกว่า

K – Only Human (ประกอบละคร “บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร”)

哀しみの向こう岸に
Kanashimi no mukou kishi ni
ฝั่งตรงข้ามของความเศร้า
微笑みがあるというよ
Hohoemi ga aru toiu yo
มักมีสิ่งนึงที่เรียกว่ารอยยิ้มเสมอ

哀しみの向こう岸に
Kanashimi no mukou kishi ni
ฝั่งตรงข้ามของความเศร้า
微笑みがあるというよ
Hohoemi ga aru toiu yo
มักมีสิ่งนึงที่เรียกว่ารอยยิ้มเสมอ
たどり着くその先には
Tadori tsuku sono saki ni wa
แต่ก่อนที่เราจะไปถึงยังฝังนั้น
何が僕らを待ってる？
Nani ga bokura wo matteru?
เราไม่รู้เลยว่าจะมีอะไรรอเราอยู่

逃げるためじゃなく　夢追うために
Nigeru tame ja naku yume ou tame ni
เพื่อตามหาความฝัน มีเหตุผลอะไรที่จะวิ่งหนีมัน
旅に出たはずさ　遠い夏のあの日
Tabi ni deta hazusa tooi natsu no ano hi
เราจะต้องออกเดินทางไกล ไปยังวันที่มีแสงสว่างทอแสงประกาย

明日さえ見えたなら　ため息もないけど
Ashita sae mieta nara tame iki mo nai kedo
เมื่อเรามองเห็นวันใหม่ อย่าทอดถอนใจ
流れに逆らう舟のように
Nagare ni sakarau fune no you ni
เปรียบดังเรือล่องอยู่กลางสายน้ำ
今は　前へ　進め
Ima wa mae he susume
ไปข้างหน้า เราต้องล่องไปข้างหน้าอย่างเดียว

苦しみの尽きた場所に
Kurushimi no tsukita basho ni
ในที่ๆความเศร้าหมองจางหายไป
幸せが待つというよ
Shiawase ga matsu toiu yo
สิ่งที่เรียกว่าความสุขกำลังรอเราอยู่
僕はまだ探している
Boku wa mada sagashite iru
ตราบจนบัดนี้ฉันก็ยังตามค้นหามัน
季節はずれの向日葵
Kisetsu hazure no himawari
ตามหาดอกทานตะวันที่บานยามปลายสิ้นฤดู

こぶし握りしめ　朝日を待てば
Kobushi nigirishime asahi wo mateba
กำมือแน่นเพื่อรอตะวันของวันใหม่
赤い爪あとに　涙　キラリ　落ちる
Akai tsume ato ni namida kirari ochiru
กำแน่นจนเล็บแดง แล้วน้ำตาก็ไหลสะท้อนแสงระยับ

孤独にも慣れたなら
Kodoku ni mo nareta nara
ถึงแม้ว่าจะคุ้นเคยกับความเหงา
月明かり頼りに
Tsuki akari tayori ni
มีเพียงแสงจันทร์อิงแอบกาย
羽根なき翼で飛び立とう
Hane naki tsubasa de tobi tatou
ฉันจะบินไปถึงแม้ปีกจะไร้ซึ่งขนนก
もっと　前へ　進め
Motto mae he susume
ไปข้างหน้า และจะไปต่อไป

雨雲が切れたなら
Amagumo ga kireta nara
ข้ามผ่านเมฆฝน
濡れた道　かがやく
Nureta michi kagayaku
ถนนที่เปียกส่องแสงประกายสะท้อน
闇だけが教えてくれる
Yami dake ga oshiete kureru
แม้จะมีเพียงความมืดนำทาง
強い　強い　光
Tsuyoi tsuyoi hikari
แสงสว่างอันเจิดจ้า
強く　前へ　進め
Tsuyoku mae he susume
จะนำทางไปให้ก้าวต่อไป

…………………………………………………………………………………………….

แมคคงเขียนเรื่องเกีั่ยวกับละครเรื่องนี้ครั้งสุดท้ายแล้วล่ะ เพราะอีกไม่นานก็คงจะจบแล้ว ก็ติดตามดูกันต่อไปนะครับ ทาง ไทย PBS ทุกวัน จันทร์-อังคาร เวลา 20.30 ครับ ส่วนแมคคงขอไม่ดูดีกว่า จริงๆดูจบมานานแล้ว แป่ว ~

บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร

แมค — Tue, 06 May 2008 16:29:34 +0000

โชคดีมากๆครับที่ผ่านมา 2 วันนี้ได้ดูทีวี ในระหว่างที่เปิดไปๆมาๆช่องนั้นทีช่องนี้ทีก็ได้ไปเจอละครชุดของญี่ปุ่น ซึ่งแมคเองชอบดู Series ของญี่ปุ่นอยู่แล้ว (จริงๆชอบกว่า Series เกาหลีซะอีก) ซึ่งเดี๋ยวนี้นานๆทีจะมีโผล่มาสักเรื่องสองเรื่อง ส่วนใหญ่ปัจจุบันจะเป็น Series จีนหรือไม่ก็เกาหลีซะมากกว่า หนังจีนที่ชอบๆก็จะเป็นพวกหนังโบราณ จอมยุทธ ต่อสู้ ใครฆ่าท่านพ่อ ก็ดูหมด ส่วนหนังเกาหลีแต่ก่อนก็ชอบนะแต่เดี๋ยวนี้รู้สึกเฉยๆ เพราะดูไปแล้วเดาออกหมดว่าเรื่องราวมันจะเป็นยังไง อูยยย …

1リットルの涙 Ichi Rittoru no Namida, อิชิ ริตโตะรุ โนะ นะมิดะ บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร ตอนแรกที่ออกอากาศแมคก็โชคดีที่ได้นั่งดูเลย เพราะแปลกใจว่าทำไมช่อง ไทย PBS ถึงกล้าสวนกระแสขนาดนี้ เพราะตอนนี้ใครๆเค้าก็ฮิตเกาหลีกันทั้งนั้น ถ้าเค้ากล้าเอาออกมาฉายก็ต้องแปลว่ามันต้องขายได้ และมีจุดขายที่ดีแมคก็เลยนั่งดู นางเอกก็น่ารักซะด้วยเลยดูใหญ่เลย … ซะเมื่อไหร่! ดูเนื้อเรื่องต่างหาก อุวะอุวะฮิฮิ … เรื่องเริ่มมาแบบปกติ ก็ปกติจริงๆนะก็มันเพิ่งตอนแรกหนิ -_-’

เป็นการเล่าถึงชีวิตครอบครัวญี่ปุ่นซึ่งครอบครัวนี้มีลูกหลายคนแฮะ ลูกสาว 3 คน ลูกชาย 1 คน ตัวหลักๆของเรื่อง (ครอบครัวนี้) ก็จะเป็น ลูกสาวคนโต คุณแม่ คุณพ่อ และน้องสาวตามลำดับ จากวัยเด็กสู่วัยมัธยมซึ่ง อะยะ อิเกะอุชิ นาง(สาว)เอก (ชื่อในเรื่อง) ได้สอบเข้าเรียนต่อได้ในโรงเรียนมัธยมชื่อดัง ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำให้คนในครอบครัวดีใจกัน แต่แล้วหลังจากนั้นไม่นานก็มีเรื่องแปลกๆเกิดขึ้นมาถึงมันจะเป็นเรื่องที่เล็กน้อยแต่เรื่องเหล่านั้นก็อยู่ในสายตาของผู้เป็นแม่ที่พบความผิดปกติของลูกสาวตนเองได้ อย่างเช่นหยิบจับของแล้วหล่น สะดุด เดินหกล้ม สายตาจับจ้องเป้าหมายคลาดเคลื่อน เป็นต้น สาเหตุหลักจากการสังเกตุของแม่ของ อายะ คือ อายะ วิ่งไปโรงเรียนแล้วล้มลงคางกระแทกพิ้นแตก โดยการล้มของเธอนั้นไม่มีสัญชาติญาณการป้องกันตัวโดยการเอามือยันพื้นหรือปกป้องตัวเองเลยแม้แต่น้อย

เมื่อไปพบแพทย์และตรวจลงลึกไปในรายละเอียดโดยการ X-Ray ด้วยเครื่อง MRI (Magnetic Rasonance Imaging) หรือเครื่องการสร้างภาพด้วยการสั่นสะเทือนสนามแม่เหล็ก ที่สมองแล้วก็พบว่า อะยะ อิเกะอุชิ ได้ป่วยเป็นโรค Spinocerebellar Ataxia โดยมีชื่อภาษาไทยที่ฟังแล้วต้องแปลเป็นไทยอีกทีหนึ่งว่า ภาวะกล้ามเนื้อเสียสหการเหตุสมองน้อยพิการ ซึ่งแค่ไม่แค่ชื่อที่ฟังยากแล้ว ที่สำคัญโรคนี้ยังไม่สามารถรักษาได้เลย โดยจะมีอาการหยิบจับหลุดมือ, สะดุด, หกล้ม, ภาวะการไม่ประสานกันของมือทั้งสอง, สายตาจับจ้องผิดเป้าหมายหรืออยู่ในภาวะซุ่มซ่ามผิดปกติ และอาการเหล่านี้จะค่อยๆเพิ่มมากขึ้นทีละนิดจนทำให้ผู้ป่วยถึงขั้นไม่สามารถเดินได้ ช่วยเหลือตัวเองได้ ถึงขั้นมีภาวะการกลืน สำลัก พูดไม่ได้ ความสามารถในการเคลื่อนไหวทางกายภาพของผู้ป่วยจะเสื่อมทรามลงตามลำดับและสูญเสียไปในที่สุด จนสุดท้ายถึงขั้นเสียชีวิตจากการนอนหลับ

ซึ่งเรื่องนี้ ณ. วันนี้กำลังดำเนินมาถึงตอนนี้ คุณหมอบอกให้ อะยะ เขียนบันทึกชีวิตประจำวันของเธอ ถ้ามีสิ่งไหนที่ผิดปกติให้เขียนบันทึกลงไป ซึ่งตัวเธอเองนั้นตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าทำไมต้องเขียน และเขียนไปเพื่ออะไร จากสาเหตุการเขียนบันทึกนี้จึงเป็นที่มาของชื่อเรื่อง “บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร” แมคเองคงไม่สปอย์เรื่องนี้เพราะเป็นเรื่องที่มีเนื้อหาดีน่าติดตาม ดูแล้วให้แง่คิดกับชีวิตทั้งความรักของตัวเอง, ครอบครัว, หรือคนรอบข้างได้อย่างดีมากๆ ถึงแม้ว่าตอบจบ อะยะ อิเกะอุชิ จะเสียชีวิตแบบไม่มีการฟลุครอดด้วยโรคนี้ก็ตาม *เอาเข้าให้แล้ว*

เรื่อง บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร นี้เป็นเรื่องที่สร้างมาจากโครงเรื่องจริง ของหญิงสาวอายุ 15 ปีที่ชื่อ อะยะ คิโต ที่ป่วยเป็นโรค Spinocerebellar Ataxia จากเรื่องจริงของเธอที่ได้บันทึกไว้ในบันทึกประจำวัน ที่เธอเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องเป็นเธอที่ต้องป่วยด้วยโรคนี้ทั้งๆที่เธอก็มีอายุเพียงแค่ 15 ปี

“ฉันจะตายโดยปราศจากความรักหรือ หนูอยากแต่งงาน”

ซึ่งเป็นประโยคจากบันทึกของ อะยะ คิโต ก่อนที่เธอจะ … จะอะไรหว่า ลืม … และเมื่อเรื่องนี้ถูกนำมาสร้างเป็นละครทีวี คุณแม่ของ อะยะ คิโต จึงต้องการให้เรื่องราวลูกของตนเองนั้นเป็นเด็กที่รู้จักความรัก และมีคนรัก ในละครเธอจึงได้มีเพื่อนและได้มีคนรัก ซึ่งในชีวิตจริงนั้นเธอไม่มีโอกาสได้รู้จักความหมายของคำๆนี้นอกจากรักของครอบครัวและพ่อแม่เท่านั้น

ดารานำแสดง

Erika Sawajiri (沢尻エリカ) รับบท 池内亜也 อะยะ อิเกะอุชิ (เปลี่ยนนามสกุลจากเรื่องจริง)

Hiroko Yakushimaru (薬師丸ひろ子) รับบท 池内潮香 ชิโอะกะ อิเกะอุชิ (มารดาของ อายะ)

Ryo Nishikido (錦戸亮) รับบท 麻生遥斗 ฮะรุโตะ อะโซ (รักสุดท้ายของ อายะ)

Takanori Jinnai (陣内孝則) รับบท 池内瑞生 มิซุโอะ อิเกะอุชิ (บิดาของ อายะ)

Riko Narumi (成海璃子) รับบท 池内亜湖 อะโกะ อิเกะอุชิ (น้องสาวของ อายะ)

Naohito Fujiki (藤木直人) รับบท 水野 หมอมิซุโนะ (แพทย์ผู้รักษา)

ใครยังไม่เคยดูก็ดูซะนะครับ เพราะ Series เรื่องนี้มีน้อยตอน ฉายไม่กี่วันก็จบแล้ว ที่สำคัญเตรียมต่อมน้ำตาแตกได้เลย นี่ขนาดฉายไป 2 ตอนยังไม่ถึงจุดกระชากอารมณ์เลยนะ เล่นเอาเศร้าสลดใจขนาดนี้ ถ้าใกล้จะจบคงน้ำตากระฉูดกันแหงๆ

ติดตามชมได้ทางช่อง ไทย PBS ครับ วันจันทร์ – อังคาร เวลา 20.30 น.

สุดท้ายนี้ อย่าลืมดูละครแล้วย้อนมองตัวเองนะครับ ว่าเรายังมีโอกาสอีกเยอะแยะที่จะทำอะไร อย่าน้อยใจในโชคชะตาตัวเองเด็ดขาด ตราบใดที่ยังมีลมหายใจก็ต้องสู้ครับ

ขอให้รักเรานั้นนิรันดร

แมค — Fri, 25 Apr 2008 19:22:51 +0000

มันคือชื่อหนังสือครับ เป็นนวนิยายซึ่งจริงๆแล้วมันออกมานานมากๆแล้วครับ สิบกว่าปีแล้วล่ะ เป็นงานแต่งของคุณ ประภัสสร เสวิกุล ครับ ผู้แต่เรื่องนี้คือผู้ที่ประพันธ์นวนิยายเรื่องดังๆมาหลายเรื่อง อย่างเช่น เวลาในขวดแก้ว ขอหมอนใบนั้น … ที่เธอฝันยามหนุน ลอดลายมังกร และ ชี้ค เป็นต้น แมคก็ซื้อเล่มนี้มานานมากๆแล้วเหมือนกัน ซื้อมาไล่เลี่ยกับเรื่อง ขอหมอนใบนั้น … ที่เธอฝันยามหนุน ประมาณนั้นเลยล่ะ

แต่ช่วงนั้นกำลังวุ่นอยู่กับเรื่องเรียนค่อนข้างหนัก เลยไม่มีเวลาได้อ่าน (อย่าเดาอายุ) แล้วหนังสือเล่มนี้ก็หายสาปสูญไปจากห้องน้อยอันแสนรกของนายแมคเอง เพิ่้งเจอเมื่ออาทิตย์ที่แล้วหลังจากหยิบเอาของสมัยเรียนมานั่งเปิดดูระลึกชาติ (มันต้องนานแน่ๆสิเนี่ย) ก็มาป๊ะเล่มนี้เข้า เลยงัดออกมานั่งอ่านสักหน่อย

เป็นเรื่องราวของความรักแน่นอนล่ะครับ แหมๆๆ ชื่อก็บอกอยู่ขนาดนั้นนะ เป็นเรื่องของชายหนุ่มที่ได้ทุนไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ จากเด็กน้อยบ้านนอกคนนึงได้ทุนไปเรียนข้ามทะเลถึงออสเตรเลียโน่น … ชายคนนี้ชื่อ ตรัย นวตรังค์ ครับ เรื่องราวดำเนินแบบราบเรียบ ไม่มีอะไรค่อนข้างหวือหวา เหมือนอ่านชีวประวัติของคนๆนี้ ซึ่งจริงๆแล้วแมคค่อนข้างชอบการเล่าเรื่องของคุณประภัสสร เสวิกุล เพราะเป็นการเล่าที่ไม่น่าเบื่อ และการใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย

การอ่านบทประพันธ์มากๆก็ดีนะครับ เพราะคำบางคำหรือสำนวนบางประโยคที่เราสงสัยหรือจำผิดๆถูกๆมาตลอดมีคำตอบและคำอ้างอิงที่ถูกต้อง อย่างเช่นคำว่า สู้ยิบตาที่เราๆพูดกัน ซึ่งจริงๆมาจากคำว่า สู้เย็บตา (รู้มาจากในหนังสือนี้แหละ) ดีครับ เค้าถึงบอกกันว่ายิ่งอ่านมากยิ่งรู้มาก อันนี้จริงแท้แน่นอน

เรื่องราวของ นายตรัย นวตรังค์ ในตอนแรกที่ไปถึงใหม่ๆอาจจะเหมือนกับนักศึกษาไทยในต่างแดนหลายๆคนแน่ๆล่ะแมคว่างั้นนะ สำหรับผู้ที่สนใจจะอ่านก็ลองไปเดินๆหาดูนะครับ คงหายากมากๆแล้วล่ะไม่แน่ใจว่ายังยังพอมีขายอยู่ไหม มันเป็นเรื่องราวความรักที่เคยนำมาสร้างเป็นละครแล้วด้วย ระลึกชาติได้ว่า คุณพงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง เป็นพระเอก และ นาง(สาว)เอกก็คือ คุณบุญพิทักษ์ จิตต์กระจ่าง (จากไปแล้ว) ครับ บังเอิญว่าไม่ได้ดูครับในภาคละคร เลยบอกไม่ได้ว่า เหมือนหรือแตกต่างกันยังไงบ้าง แต่เรื่องขอหมอนใบนั้น … ที่เธอฝันยามหนุน อันนี้แมคได้ดูเวอร์ชั่นที่ นุ๊ก สุทธิดา รับบทเป็นแตงกวาครับ อย่างว่านะ อ่านหนังสือมาแล้วไปดูทีวีทำออกมา ส่วนใหญ่จะไม่ค่อยชอบกัน แมคก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย

ถ้าเทียบกัน 2 เรื่องนี้ แมคฟันธงว่า ขอหมอนใบนั้น … ที่เธอฝันยามหนุน เนื้อเรื่องดีกว่า ขอให้รักเรานั้นิรันดร ครับผม เพราะครบรสกว่าแถมยังถูกใจคนไทยด้วยเพราะมีการกดขี่ข่มเหงทรมานทรกรรมแบบสะใจ (อูยยย)

——– ระวังเสียอรรถรส ข้อความด้านล่างนี้ มีการกล่าวถึง เนื้อเรื่อง หรือฉากจบ ——–
สปอย์ล้าน %

เรื่องนี้แมคให้คะแนน 60 จาก 100 ครับ

การดำเนินเรื่องช่วงแรกคาดว่าผู้ประพันธ์จะพยายามให้โยงกับฉากจบของเรื่อง ก็ทำได้ดีครับ ทำให้อยากค้นคว้าอ่านต่อว่าทำไม ตรัย นวตรังค์ ถึงต้องไปรับปริญญาพร้อมกับรถเข็นผู้ป่วย

เจเนฟ แมคดูรัน เพื่อนหญิงคนแรกที่ ตรัย พบเจอ บทบาทของเธอสร้างความกังขาให้ผู้อ่านไม่น้อย ทำให้เดาเรื่องไม่ได้เลยว่าเธอจะโผล่มาตอนไหน ทำอะไร รู้สึกยังไงแม้กระทั่งตอนจบ ก็ไม่รู้เธอคิดอะไรอยู่ (ติสต์แตก)

เนื้อเรื่องชีวิตของ ตรัย ที่น่าเบื่อที่สุดคือการย้อนไปๆมาๆระหว่างอดีตกับปัจจุบัน ซึ่งไม่ก่อให้เกิดเรื่องราวในการดำเนินเรื่องเลย อดีตชีวิตชนบทของเขามีผลเฉพาะแค่ความคิดของ ตรัย เท่านั้น ไม่มีผลต่อความคิดผู้อ่านเลย บ่อยครั้งที่ตัดไปอดีตพาลทำเอาแมคอ่านผ่านๆไปหลายบันทัด เพราะมีบ่อยเหลือเกิน

ฮวง เพื่อนหนุ่มชาวเวียดนาม แมคชอบเจ้านี่เพราะสุดโต่งดี ชีวิตที่ลำบากในอดีตของ ฮวง ยังมีผลต่อการดำเนินเรื่องมากกว่าชีวิตในอดีตของ ตรัย ซะอีก ฮวง เป็นคนค่อนข้างจะร้ายๆ แต่ปากกับใจตรงกัน บางครั้งก็ทำให้คนอ่านเผลอคิดไปได้ด้วยว่า เจ้านี่หรือเปล่าที่เป็นตัวโกง? คุณประภัสสร ทำได้ดีในบทของ ฮวง มากๆ แมคชอบบทบาทของ ฮวง และการเดินเรื่องของเขามากที่สุดในตัวละครเรื่องนี้

นาง(สาว)เอก ลันธริมา ยังจินตนาการภาพเธอไม่ค่อยจะชัดว่าเธอเป็นคนแบบไหน บุคลิกควรเป็นยังไง หน้าตารูปร่างยังไม่ชัดเจน และที่ร้ายกาจที่สุดก็คือ แมคไม่รู้เลยว่าเค้ารักกันตอนไหน เพราะเธอเนียนเหมือนเพื่อนมากๆ รู้แต่ว่า ตรัย คิดยังไงกับหญิงคนนี้ แต่ไม่รู้เลยว่า ลันธริมา คิดยังไงกับ ตรัย

สาเหตุการเสียชีวิตของ ลันธริมา ดูแปลกๆ ไม่รู้ว่าเกิดจากก้อนเลือดในสมองที่อ้างว่ามีมาั้แต่เกิด หรืออุบัติเหตุ หรือทั้ง 2 เรื่องมาประดังประเดกันแน่ เป็นการเสียชีวิตที่รันทดพอสมควร

บรรยากาศบ้านริมทะเล โรแมนติคมากครับ แต่อดนึกกลัวไม่ได้ว่าถ้านำขึ้น หรือสึนามิมา บ้านจะพังไหม จะเป็นเหมือนไททานิคหรือเปล่า … 555+

ที่ผิดหวังกับเรื่องนี้คือ เรื่องราวความรักที่ก่อตัวแบบหลวมๆ ไม่มีประสบการณ์ร่วมที่พอเพียงที่จะทำให้แมครู้สึกว่า 2 คนนี้รักกันมาก เลยทำให้ไม่ค่อยเชื่อว่า มันจะนิรันดร จริงหรือเปล่า 555+

เป็นแค่ความคิดเห็นของแมคคนเดียวครับ ท่านใดไม่เห็นด้วยต้องขออภัยด้วยนะครับ

ขอให้สนุกับการอ่านหนังสือครับ

aKitia.Com » ความรัก

สุดแต่ใจจะไขว่คว้า

บทความที่เกี่ยวข้อง

เพลงประกอบละคร บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร

บทความที่เกี่ยวข้อง

บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร

บทความที่เกี่ยวข้อง

ขอให้รักเรานั้นนิรันดร

บทความที่เกี่ยวข้อง