ไม่พูดถึงละครละ แต่วันนี้จะมาพูดถึงเพลงประกอบละครดีกว่า คือก็ไม่รู้อ่ะนะครับแรกๆที่ได้ยินเพลงจากละครเรื่องนี้ก็น่าจะเดาๆออกว่ามันน่าจะเป็นเพลงที่ค่อนข้างจะเศร้ามั้งนะ ก็แหงแหละละครแบบนี้จะเอาเพลงจังหวะโจ๊พรึมๆเหมือนเพลง “เปิดใจสาวแต” หรืออย่างไรกันเล่า … มันต้องเพลงเศร้าสลดรันทดใจเส้ ก็อาจจะนะ อาจจะ แล้วแต่ความรู้สึกของแต่ละคนครับ เดี๋ยวลองลงไปอ่านเนื้อเพลงที่ผ่านการพาสเจอร์ไรซ์มาแล้วจากนายแมคข้างล่างดู แล้วก็จะรู้ว่าเพลงนี้เมื่อเอาไปประกอบละครแล้วมันเศร้าหรือไม่เศร้า แล้วแต่ความรู้สึกของแต่ละคนครับ

มาพูดถึงนักร้องเพลงนี้กันก่อนดีกว่าครับ จริงๆแล้วแมคนึกว่านายคนที่ร้องเพลงนี้ยังงั๊ยยังไงก็ต้องเป็นคนญี่ปุ่นแหงแซะ ก็ละครญี่ปุ่นนี่นา เพราะเราก็รู้ๆกันนะว่าเค้าชาตินิยมขนาดไหน แต่พอมารู้ทีหลังก็ผิดคาดไปน่ะครับ เพราะนักร้องคนนี้เป็นชาว เกาหลี โดยกำเนิดเลย เออเอาสิ … นายคนนี้ชื่อ 강윤성 (Kang Yoon-Sung) ครับ แต่เค้ามีชื่อที่รู้จักกันว่า K หรือ Kei แล้วแต่ว่าชาติไหนเรียก (ซะงั้น)

• ชื่อที่รู้จักกัน: K
• ชื่อจริง: 강윤성 (Kang Yoon-Sung)
• เกิดที่: โซล, เกาหลีใต้
• เกิด: 16 พฤศจิกายน 1983
• Official Site: http://www.k-official.com/ อันนี้ Sony ญี่ปุ่นทำนะครับ
  
• MySpace: http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewprofile&friendID=155928971 สาวๆตามไปกรี๊ดกร๊าดได้

แต่ก่อนนี้ K เป็นนักร้อง Indie มาก่อนครับ จะว่าดังก็ไม่ดัง จนบินข้ามน้ำข้ามทะเลมาที่ญี่ปุ่น ไม่รู้ไปทำยังไงถึงได้เป็นนักร้องค่าย Sony ที่ญี่ปุ่นได้ (แหม … ลืมถาม ซี้กันเลย …) แต่ที่มาดังที่ญี่ปุ่นเข้าจริงๆก็เพราะละครเรื่อง บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร นี่แหละครับ เพราะ K ได้ร้องเพลงประกอบละครเรื่องนี้ชื่อเพลงว่า Only Human ก็ถูกอกถูกใจวัยสะรุ่นกระชากต่อมน้ำตาสาวๆแดนปลาดิบได้ โอเคพูดมาเยอะแล้ว ดูเพลงกันเลยดีกว่า

K – Only Human (ประกอบละคร “บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร”)

哀しみの向こう岸に
Kanashimi no mukou kishi ni
ฝั่งตรงข้ามของความเศร้า
微笑みがあるというよ
Hohoemi ga aru toiu yo
มักมีสิ่งนึงที่เรียกว่ารอยยิ้มเสมอ

哀しみの向こう岸に
Kanashimi no mukou kishi ni
ฝั่งตรงข้ามของความเศร้า
微笑みがあるというよ
Hohoemi ga aru toiu yo
มักมีสิ่งนึงที่เรียกว่ารอยยิ้มเสมอ
たどり着くその先には
Tadori tsuku sono saki ni wa
แต่ก่อนที่เราจะไปถึงยังฝังนั้น
何が僕らを待ってる？
Nani ga bokura wo matteru?
เราไม่รู้เลยว่าจะมีอะไรรอเราอยู่

逃げるためじゃなく　夢追うために
Nigeru tame ja naku yume ou tame ni
เพื่อตามหาความฝัน มีเหตุผลอะไรที่จะวิ่งหนีมัน
旅に出たはずさ　遠い夏のあの日
Tabi ni deta hazusa tooi natsu no ano hi
เราจะต้องออกเดินทางไกล ไปยังวันที่มีแสงสว่างทอแสงประกาย

明日さえ見えたなら　ため息もないけど
Ashita sae mieta nara tame iki mo nai kedo
เมื่อเรามองเห็นวันใหม่ อย่าทอดถอนใจ
流れに逆らう舟のように
Nagare ni sakarau fune no you ni
เปรียบดังเรือล่องอยู่กลางสายน้ำ
今は　前へ　進め
Ima wa mae he susume
ไปข้างหน้า เราต้องล่องไปข้างหน้าอย่างเดียว

苦しみの尽きた場所に
Kurushimi no tsukita basho ni
ในที่ๆความเศร้าหมองจางหายไป
幸せが待つというよ
Shiawase ga matsu toiu yo
สิ่งที่เรียกว่าความสุขกำลังรอเราอยู่
僕はまだ探している
Boku wa mada sagashite iru
ตราบจนบัดนี้ฉันก็ยังตามค้นหามัน
季節はずれの向日葵
Kisetsu hazure no himawari
ตามหาดอกทานตะวันที่บานยามปลายสิ้นฤดู

こぶし握りしめ　朝日を待てば
Kobushi nigirishime asahi wo mateba
กำมือแน่นเพื่อรอตะวันของวันใหม่
赤い爪あとに　涙　キラリ　落ちる
Akai tsume ato ni namida kirari ochiru
กำแน่นจนเล็บแดง แล้วน้ำตาก็ไหลสะท้อนแสงระยับ

孤独にも慣れたなら
Kodoku ni mo nareta nara
ถึงแม้ว่าจะคุ้นเคยกับความเหงา
月明かり頼りに
Tsuki akari tayori ni
มีเพียงแสงจันทร์อิงแอบกาย
羽根なき翼で飛び立とう
Hane naki tsubasa de tobi tatou
ฉันจะบินไปถึงแม้ปีกจะไร้ซึ่งขนนก
もっと　前へ　進め
Motto mae he susume
ไปข้างหน้า และจะไปต่อไป

雨雲が切れたなら
Amagumo ga kireta nara
ข้ามผ่านเมฆฝน
濡れた道　かがやく
Nureta michi kagayaku
ถนนที่เปียกส่องแสงประกายสะท้อน
闇だけが教えてくれる
Yami dake ga oshiete kureru
แม้จะมีเพียงความมืดนำทาง
強い　強い　光
Tsuyoi tsuyoi hikari
แสงสว่างอันเจิดจ้า
強く　前へ　進め
Tsuyoku mae he susume
จะนำทางไปให้ก้าวต่อไป

…………………………………………………………………………………………….

แมคคงเขียนเรื่องเกีั่ยวกับละครเรื่องนี้ครั้งสุดท้ายแล้วล่ะ เพราะอีกไม่นานก็คงจะจบแล้ว ก็ติดตามดูกันต่อไปนะครับ ทาง ไทย PBS ทุกวัน จันทร์-อังคาร เวลา 20.30 ครับ ส่วนแมคคงขอไม่ดูดีกว่า จริงๆดูจบมานานแล้ว แป่ว ~

บทความที่เกี่ยวข้อง

• บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร (10)
• สุดแต่ใจจะไขว่คว้า (6)
• Sukiyaki (2)
• Beyoncé Knowles – Single Ladies (1)
• ลดาวัลย์ … Porana volubilis [continue] (83)

1リットルの涙 Ichi Rittoru no Namida, อิชิ ริตโตะรุ โนะ นะมิดะ บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร ตอนแรกที่ออกอากาศแมคก็โชคดีที่ได้นั่งดูเลย เพราะแปลกใจว่าทำไมช่อง ไทย PBS ถึงกล้าสวนกระแสขนาดนี้ เพราะตอนนี้ใครๆเค้าก็ฮิตเกาหลีกันทั้งนั้น ถ้าเค้ากล้าเอาออกมาฉายก็ต้องแปลว่ามันต้องขายได้ และมีจุดขายที่ดีแมคก็เลยนั่งดู นางเอกก็น่ารักซะด้วยเลยดูใหญ่เลย … ซะเมื่อไหร่! ดูเนื้อเรื่องต่างหาก อุวะอุวะฮิฮิ … เรื่องเริ่มมาแบบปกติ ก็ปกติจริงๆนะก็มันเพิ่งตอนแรกหนิ -_-’

เป็นการเล่าถึงชีวิตครอบครัวญี่ปุ่นซึ่งครอบครัวนี้มีลูกหลายคนแฮะ ลูกสาว 3 คน ลูกชาย 1 คน ตัวหลักๆของเรื่อง (ครอบครัวนี้) ก็จะเป็น ลูกสาวคนโต คุณแม่ คุณพ่อ และน้องสาวตามลำดับ จากวัยเด็กสู่วัยมัธยมซึ่ง อะยะ อิเกะอุชิ นาง(สาว)เอก (ชื่อในเรื่อง) ได้สอบเข้าเรียนต่อได้ในโรงเรียนมัธยมชื่อดัง ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำให้คนในครอบครัวดีใจกัน แต่แล้วหลังจากนั้นไม่นานก็มีเรื่องแปลกๆเกิดขึ้นมาถึงมันจะเป็นเรื่องที่เล็กน้อยแต่เรื่องเหล่านั้นก็อยู่ในสายตาของผู้เป็นแม่ที่พบความผิดปกติของลูกสาวตนเองได้ อย่างเช่นหยิบจับของแล้วหล่น สะดุด เดินหกล้ม สายตาจับจ้องเป้าหมายคลาดเคลื่อน เป็นต้น สาเหตุหลักจากการสังเกตุของแม่ของ อายะ คือ อายะ วิ่งไปโรงเรียนแล้วล้มลงคางกระแทกพิ้นแตก โดยการล้มของเธอนั้นไม่มีสัญชาติญาณการป้องกันตัวโดยการเอามือยันพื้นหรือปกป้องตัวเองเลยแม้แต่น้อย

เมื่อไปพบแพทย์และตรวจลงลึกไปในรายละเอียดโดยการ X-Ray ด้วยเครื่อง MRI (Magnetic Rasonance Imaging) หรือเครื่องการสร้างภาพด้วยการสั่นสะเทือนสนามแม่เหล็ก ที่สมองแล้วก็พบว่า อะยะ อิเกะอุชิ ได้ป่วยเป็นโรค Spinocerebellar Ataxia โดยมีชื่อภาษาไทยที่ฟังแล้วต้องแปลเป็นไทยอีกทีหนึ่งว่า ภาวะกล้ามเนื้อเสียสหการเหตุสมองน้อยพิการ ซึ่งแค่ไม่แค่ชื่อที่ฟังยากแล้ว ที่สำคัญโรคนี้ยังไม่สามารถรักษาได้เลย โดยจะมีอาการหยิบจับหลุดมือ, สะดุด, หกล้ม, ภาวะการไม่ประสานกันของมือทั้งสอง, สายตาจับจ้องผิดเป้าหมายหรืออยู่ในภาวะซุ่มซ่ามผิดปกติ และอาการเหล่านี้จะค่อยๆเพิ่มมากขึ้นทีละนิดจนทำให้ผู้ป่วยถึงขั้นไม่สามารถเดินได้ ช่วยเหลือตัวเองได้ ถึงขั้นมีภาวะการกลืน สำลัก พูดไม่ได้ ความสามารถในการเคลื่อนไหวทางกายภาพของผู้ป่วยจะเสื่อมทรามลงตามลำดับและสูญเสียไปในที่สุด จนสุดท้ายถึงขั้นเสียชีวิตจากการนอนหลับ

ซึ่งเรื่องนี้ ณ. วันนี้กำลังดำเนินมาถึงตอนนี้ คุณหมอบอกให้ อะยะ เขียนบันทึกชีวิตประจำวันของเธอ ถ้ามีสิ่งไหนที่ผิดปกติให้เขียนบันทึกลงไป ซึ่งตัวเธอเองนั้นตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าทำไมต้องเขียน และเขียนไปเพื่ออะไร จากสาเหตุการเขียนบันทึกนี้จึงเป็นที่มาของชื่อเรื่อง “บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร” แมคเองคงไม่สปอย์เรื่องนี้เพราะเป็นเรื่องที่มีเนื้อหาดีน่าติดตาม ดูแล้วให้แง่คิดกับชีวิตทั้งความรักของตัวเอง, ครอบครัว, หรือคนรอบข้างได้อย่างดีมากๆ ถึงแม้ว่าตอบจบ อะยะ อิเกะอุชิ จะเสียชีวิตแบบไม่มีการฟลุครอดด้วยโรคนี้ก็ตาม *เอาเข้าให้แล้ว*

เรื่อง บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร นี้เป็นเรื่องที่สร้างมาจากโครงเรื่องจริง ของหญิงสาวอายุ 15 ปีที่ชื่อ อะยะ คิโต ที่ป่วยเป็นโรค Spinocerebellar Ataxia จากเรื่องจริงของเธอที่ได้บันทึกไว้ในบันทึกประจำวัน ที่เธอเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องเป็นเธอที่ต้องป่วยด้วยโรคนี้ทั้งๆที่เธอก็มีอายุเพียงแค่ 15 ปี

“ฉันจะตายโดยปราศจากความรักหรือ หนูอยากแต่งงาน”

ซึ่งเป็นประโยคจากบันทึกของ อะยะ คิโต ก่อนที่เธอจะ … จะอะไรหว่า ลืม … และเมื่อเรื่องนี้ถูกนำมาสร้างเป็นละครทีวี คุณแม่ของ อะยะ คิโต จึงต้องการให้เรื่องราวลูกของตนเองนั้นเป็นเด็กที่รู้จักความรัก และมีคนรัก ในละครเธอจึงได้มีเพื่อนและได้มีคนรัก ซึ่งในชีวิตจริงนั้นเธอไม่มีโอกาสได้รู้จักความหมายของคำๆนี้นอกจากรักของครอบครัวและพ่อแม่เท่านั้น

ดารานำแสดง

• Erika Sawajiri (沢尻 エリカ) รับบท 池内 亜也 อะยะ อิเกะอุชิ (เปลี่ยนนามสกุลจากเรื่องจริง)

• Hiroko Yakushimaru (薬師丸 ひろ子) รับบท 池内 潮香 ชิโอะกะ อิเกะอุชิ (มารดาของ อายะ)

• Ryo Nishikido (錦戸亮) รับบท 麻生 遥斗 ฮะรุโตะ อะโซ (รักสุดท้ายของ อายะ)

• Takanori Jinnai (陣内孝則) รับบท 池内 瑞生 มิซุโอะ อิเกะอุชิ (บิดาของ อายะ)

• Riko Narumi (成海璃子) รับบท 池内 亜湖 อะโกะ อิเกะอุชิ (น้องสาวของ อายะ)

• Naohito Fujiki (藤木直人) รับบท 水野 หมอมิซุโนะ (แพทย์ผู้รักษา)

ใครยังไม่เคยดูก็ดูซะนะครับ เพราะ Series เรื่องนี้มีน้อยตอน ฉายไม่กี่วันก็จบแล้ว ที่สำคัญเตรียมต่อมน้ำตาแตกได้เลย นี่ขนาดฉายไป 2 ตอนยังไม่ถึงจุดกระชากอารมณ์เลยนะ เล่นเอาเศร้าสลดใจขนาดนี้ ถ้าใกล้จะจบคงน้ำตากระฉูดกันแหงๆ

ติดตามชมได้ทางช่อง ไทย PBS ครับ วันจันทร์ – อังคาร เวลา 20.30 น.

สุดท้ายนี้ อย่าลืมดูละครแล้วย้อนมองตัวเองนะครับ ว่าเรายังมีโอกาสอีกเยอะแยะที่จะทำอะไร อย่าน้อยใจในโชคชะตาตัวเองเด็ดขาด ตราบใดที่ยังมีลมหายใจก็ต้องสู้ครับ

บทความที่เกี่ยวข้อง

• เพลงประกอบละคร บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร (14)
• สุดแต่ใจจะไขว่คว้า (6)
• Indian Nipple Song (0)
• Caramell – Caramelldansen ｳｯｰｳｯｰｳﾏｳﾏ(ﾟ∀ﾟ) (2)
• Nine Entertain Award 2008 (0)