แมคห่างหายการเขียนบทความไปซะนานเหมือนกัน มีแว้บไปแว้บมาบ้างในบล็อก ก็ยังไม่ได้หนีหายไปไหน เพียงแต่ช่วงนี้เหน็ดเหนื่อยสักหน่อยแล้วก็มีเรื่องเครียดๆหลายๆเรื่องเลยไม่ค่อยมี Rรมณ์เจิดในการเขียนบล็อกเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ก็โอเคแล้วล่ะครับ กลับมาสวีวี่วีได้เหมือนเดิมแล้ว

เถาขยัน – Bauhinia strychnifolia

บทความวันนี้เป็นบทความอีกเรื่องหนึ่งเราที่ภูมิใจนำเสนอครับ {^_^} นางเอกในบล็อกของเราวันนี้คือ “เถาขยัน” ซึ่งเป็นไม้ถิ่นเดียวของไทย ที่มีความสวยงามอลังการสะดุดตาผู้พบเห็น แมคเชื่อว่าใครเห็นก็อยากปลูก “เถาขยัน” ต้นนี้แน่นอนครับ พร้อมแล้วซ้อนท้ายจักรยานปั่นไปด้วยกันเลยครับ {^_^} กรุ๊งกริ๊ง

เถาขยัน – Bauhinia strychnifolia

ก่อนอื่นแมคต้องบอกก่อนว่ารูป “เถาขยัน” ทั้งหมดนี้เป็นของฟิ’โร่ครับ แต่ให้แมคมาเขียนลงบล็อกให้เพื่อนๆได้อ่านกันครับ เพราะว่าตอนนี้ฟิ’โร่ค่อนข้างยุ่ง (เอ่อ … จริงๆแมคก็ยุ่งนะ) {-_-}’ แต่เนื่องจากแมคไม่ได้เขียนบทความนาน ฟิ’โร่เลยทำสายตาอ้อนวอนวิ้งๆ มือซ้ายยื่นไฟล์รูป มือขวาถือไม้หน้าสาม + มีตะปูตอกติดไม้ เดินลั้นลามาอ้อนวอนให้แมคเขียนครับ {-_-}’ โอเคครับ เขียนก็เขียน {T_T}

เถาขยัน – Bauhinia strychnifolia

“เถาขยัน” พืชถิ่นเดียวของไทย เค้ามีหลายชื่อตามแต่ละท้องถิ่นเรียกกันครับ คุยกับชาวบ้านก็เรียกกันว่า ย่านางแดง หรือ หญ้านางแดง (ชื่อที่สะกดถูกต้อง) ชื่ออื่นๆที่พอจะทราบก็มี ยานางแดง, ขยาน, ขยัน, สยาน และ เครือขยัน ครับผม

เถาขยัน – Bauhinia strychnifolia

“เถาขยัน” เป็นไม้เลื้อยขนาดกลางถึงใหญ่ ซึ่งเราไม่ค่อยจะได้เห็นกันในตลาดต้นไม้เลย แมคกับฟิ’โร่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า เค้าสวยอลังการขนาดนี้แต่ทำไมเค้าถึงไม่เป็นที่รู้จักในตลาดต้นไม้สักเท่าไหร่ จากชื่อพฤกษศาสตร์ Bauhinia “เถาขยัน” เค้าคือญาติในวงศ์เดียวกันกับ “ชงโค” ก็ถือว่าเป็นชงโคเลื้อยอีกชนิดหนึ่งนะครับ

เถาขยัน – Bauhinia strychnifolia

เลื้อยเก่งมากๆ แต่ละเส้นสายลำต้นของ “เถาขยัน” สามารถยาวได้กว่า ๑๐ เมตรเลย ต้นนี้พบเฉพาะในไทยดังที่บอกไว้ว่าเป็นพืชถิ่นเดียวของไทย เค้าจะขึ้นหนาแน่นในป่าแล้งในภาคเหนือ แต่จริงๆแถวๆเขาใหญ่ภาคกลางบ้านเราเห็นได้เช่นเดียวกันครับ

เถาขยัน – Bauhinia strychnifolia

พวกเราไม่ทราบเหมือนกันว่าที่มาของชื่อ “เถาขยัน” นี้ขยันยังไง ที่รู้ๆคือไม้เถาเลื้อยขนาดใหญ่ชนิดนี้มีเหง้าอยู่ใต้ดินครับ ไม่ว่าจะถูกตัดหรือโดนไฟเผาไปยังไง ไม่นานก็จะมียอดใหม่แทงขึ้นมาเสมอ หรือจะเป็นเพราะสาเหตุที่เค้ามีมือใช้พันเกาะแบบตำลึง เลยได้ชื่อนี้มาครอบครอง ขยันจริงๆนะแม่คุณ {^_^}

เถาขยัน – Bauhinia strychnifolia

“เถาขยัน” เป็นไม้เลื้อยที่สามารถให้ดอกช่อยาวๆสง่างามได้เกือบทั้งปีครับ แต่ช่วงที่ออกดอกดกโดดเด่นที่สุดของเค้าก็คือช่วง ปลายฤดูร้อนเรื่อยไปจนถึงปลายฤดูฝน ทรงพุ่มอาจจะดูรกสักหน่อยไม่ละมุนตาเหมือนกับ ราชินีไม้เลื้อยแห่งเหมันตฤดู “ลดาวัลย์” ที่เราคุ้นตากัน

เถาขยัน – Bauhinia strychnifolia

ความอลังการของ “เถาขยัน” ก็คือช่อดอกสีแดงสดของเค้านั่นเองครับ ช่อดอกของเค้าจะมีความยาวได้ตั้งแต่ ๑ คืบและสามารถยาวได้เกินมากกว่า ๑ เมตรเลยล่ะครับ ดูจากรูปได้ครับว่ายาวขนาดไหน แมคเห็นครั้งแรกยังตะลึง สวยมากครับ

เถาขยัน – Bauhinia strychnifolia

มีดอกสีแดงคล้ายๆประทัดออกเรียงกันเลยครับ จะค่อยๆบานจากโคนก้านก่อน แล้วทยอยบานเรื่อยๆ ดอกของเค้าจะอยู่ได้นานมากๆเลยล่ะครับ ๑ ช่อสามารถอยู่ได้เป็นเดือนเลยครับ และช่วงให้ดอกเค้าก็ยาวนานเช่นกันครับ ถ้าดูแต่เฉพาะดอกของเค้าแล้ว ก็ทำให้พวกเรานึกถึงไม้ถิ่นเดียวของไทยซึ่งเป็นไม้เลื้อยในพระนามอีกชนิดหนึ่งซึ่งก็คือ “สิรินธรวัลลี” Bauhinia sirindhorniae คล้ายๆกันนะครับ

เถาขยัน – Bauhinia strychnifolia

ยอดอ่อนและดอกอ่อนยังสามารถรับประทานเป็นผักได้ด้วยล่ะครับ  เปลือกที่มีรสฝาดยังถูกคนเฒ่าคนแก่นำมาใช้กินกับหมาก และทั้งต้นก็ยังนำมาใช้ต้มน้ำดื่มบำรุงโลหิตให้กับสตรีหลังคลอดและช่วยแก้อาการท้องเสียด้วยครับ ที่คุยๆกับคนรู้จัก ยังได้ข้อมูลมาอีกว่าชาวบ้านที่จะแก้โรคผิวหนังอย่างกลากเกลื้อนจะใช้ต้นของสมุนไพรย่านางแดงนี้ต้มน้ำและใช้อาบเลย  แต่ที่แน่ๆคือปลูกประดับเป็นไม้ไต่ซุ้มและเป็นไม้เลื้อยคลุมรั้วดูจะเป็น ประโยชน์ใช้สอยที่ชัดมากที่สุดนะครับ

เถาขยัน – Bauhinia strychnifolia

การดูแลก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไรเลย ถ้าได้จากต้นเล็กๆมาลงดิน คงเป็นช่วงที่ต้องใส่ใจเค้าสักหน่อยครับ ควรให้ต้นไม้ปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมบริเวณนั้นได้ดีก่อนโดยการค่อยๆนำออกแดดทีละนิดละหน่อย ทิ้งไว้สัก ๑-๒ สัปดาห์ถ้าไม่มีอาการอะไรก็สามารถนำลงดินได้เลย เพราะถ้านำมาลงดินทันทีที่ได้มา ต้นไม้จะมีอาการแน่นอนไม่มากก็น้อย การขุดเค้าขึ้นมาเยียวยาหลังจากลงดินไปแล้ว ส่วนใหญ่ต้นไม้จะไม่ค่อยรอด อันนี้ใช้ได้กับทุกต้นเลยล่ะครับ

เถาขยัน – Bauhinia strychnifolia

และแน่นอนครับ เค้าชอบแดดเต็มวัน ไม่ชอบน้ำมาก ถ้าได้รับน้ำมากก็จะใบงามเป็นพันธุ์ดูใบไปซะงั้น “เถาขยัน” จะออกดอกดกมากในช่วงฤดูฝนเพราะผ่านการทรมานขาดน้ำมาจากช่วงฤดูร้อนนั่นเองครับ เสียดายอย่างเดียวที่ดอกเค้าไม่มีกลิ่นหอม ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด, แยกหน่อ และตอนกิ่งครับ

“เถาขยัน” เป็นไม้เลื้อยที่จะแสดงความสวยงามของตัวเค้าเองได้เต็มประสิทธิภาพได้นั้น เราจำเป็นจะต้องทำคานหรือซุ้มให้เค้าเลื้อยขึ้นด้านบนน่าจะเหมาะที่สุดครับ เพราะถ้าให้ปลูกเลื้อยไปตามรั้วบ้าน เมื่อถึงฤดูออกดอก ช่อดอกของเค้าอาจจะยื่นเกะกะออกไปนอกบริเวณบ้านสร้างความหมั่นไส้ให้เพื่อนบ้านได้พอกรุบกริบแน่นอน ก็เพราะอย่างที่บอกไปด้านบนไงครับ ต้นที่สมบูรณ์ช่อดอกของเค้ายาวเป็นเมตรครับ เราเตือนคุณแล้วน้าาาาา กุ๊บ กุ๊บ {^_^}y

วัสสานฤดูผ่านเข้ามาอีกครั้งแล้วนะครับ ฤดูนี้เป็นฤดูที่แมคไม่ค่อยชอบสักเท่าไหร่แต่ก็มีดีอยู่ ๒ อย่างก็คือ นอนหลับสบายและต้นไม้งอกงามดี ในคืนที่นอนไม่หลับในฤดูฝนนี้ บางครั้งก็ใช้เวลาคิดทบทวนเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมาในอดีตและจะเกิดขึ้นในอนาคตได้ดีทีเดียว สติมาปัญญาเกิด รักษาสุขภาพกายและใจให้ดีทุกท่านนะครับ สวัสดีครับ

ความน่าปลูก

ราคา

กลิ่นหอม
(ไม่มีกลิ่น)

BeeO – ขอบคุณถ้าฟ้าฝนจะเป็นใจ

รักแฟน

M&M V&V

บทความที่เกี่ยวข้อง

• ใคร่หอม – ไคร้หอม ~~ Sauropus thorelii (19)
• โมกหอม ~~ Chonemorpha fragrans (40)
• อิเหนา ~~ Elatostema sp. (26)
• คนทีสอใบม่วง ~~ Vitex trifolia ‘Purpurea’ (22)
• เครืออวดเชือก – Combretum latifolium (15)