มันคือชื่อหนังสือครับ เป็นนวนิยายซึ่งจริงๆแล้วมันออกมานานมากๆแล้วครับ สิบกว่าปีแล้วล่ะ เป็นงานแต่งของคุณ ประภัสสร เสวิกุล ครับ ผู้แต่เรื่องนี้คือผู้ที่ประพันธ์นวนิยายเรื่องดังๆมาหลายเรื่อง อย่างเช่น เวลาในขวดแก้ว ขอหมอนใบนั้น … ที่เธอฝันยามหนุน ลอดลายมังกร และ ชี้ค เป็นต้น แมคก็ซื้อเล่มนี้มานานมากๆแล้วเหมือนกัน ซื้อมาไล่เลี่ยกับเรื่อง ขอหมอนใบนั้น … ที่เธอฝันยามหนุน ประมาณนั้นเลยล่ะ

แต่ช่วงนั้นกำลังวุ่นอยู่กับเรื่องเรียนค่อนข้างหนัก เลยไม่มีเวลาได้อ่าน (อย่าเดาอายุ) แล้วหนังสือเล่มนี้ก็หายสาปสูญไปจากห้องน้อยอันแสนรกของนายแมคเอง เพิ่้งเจอเมื่ออาทิตย์ที่แล้วหลังจากหยิบเอาของสมัยเรียนมานั่งเปิดดูระลึกชาติ (มันต้องนานแน่ๆสิเนี่ย) ก็มาป๊ะเล่มนี้เข้า เลยงัดออกมานั่งอ่านสักหน่อย

เป็นเรื่องราวของความรักแน่นอนล่ะครับ แหมๆๆ ชื่อก็บอกอยู่ขนาดนั้นนะ เป็นเรื่องของชายหนุ่มที่ได้ทุนไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ จากเด็กน้อยบ้านนอกคนนึงได้ทุนไปเรียนข้ามทะเลถึงออสเตรเลียโน่น … ชายคนนี้ชื่อ ตรัย นวตรังค์ ครับ เรื่องราวดำเนินแบบราบเรียบ ไม่มีอะไรค่อนข้างหวือหวา เหมือนอ่านชีวประวัติของคนๆนี้ ซึ่งจริงๆแล้วแมคค่อนข้างชอบการเล่าเรื่องของคุณประภัสสร เสวิกุล เพราะเป็นการเล่าที่ไม่น่าเบื่อ และการใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย

การอ่านบทประพันธ์มากๆก็ดีนะครับ เพราะคำบางคำหรือสำนวนบางประโยคที่เราสงสัยหรือจำผิดๆถูกๆมาตลอดมีคำตอบและคำอ้างอิงที่ถูกต้อง อย่างเช่นคำว่า สู้ยิบตาที่เราๆพูดกัน ซึ่งจริงๆมาจากคำว่า สู้เย็บตา (รู้มาจากในหนังสือนี้แหละ) ดีครับ เค้าถึงบอกกันว่ายิ่งอ่านมากยิ่งรู้มาก อันนี้จริงแท้แน่นอน (more…)