วันนี้ยาวมากๆขอสักวันละกันนะครับ

เซ็งมากๆครับวันนี้ ตื่นเช้ามาฝนก็ตกพรำๆเนื่องจากกินยาไปเมื่อคืนเลยสลบไม่รู้เรื่องเลยเนี่ย ตื่นเช้ามาได้ยินเสียงฝนพรำๆ ไม่รู้ด้วยสัญชาติญาณหรือเปล่ารีบกระเด้งวิ่งพันผ้าเช็ดตัวผืนเดียวลงไปหลังบ้าน เซ็งจิตอย่างแรง … พุดของฉานนน … กำลังออกดอกหลายต้น ดอกที่บานแล้วก็พับหน้าพับหลังส่วนคุณดอกตูมๆแรมเดือนก็ร่วงหล่นกันสนุกสนาน (ท่าจะตกหนัก) ด้วยเหตุที่คาดการณ์ผิดพลาดคิดว่าจะตื่นสัก 05.30 มาย้ายที่กลับเข้ามุมไม่โดนฝนก็ดันตื่นซะ 06.30 เห้อ … เอาเหอะยังมีอีกหลายดอกต่อไปจะเอาไว้ไม่ให้โดนฝนละ จริงๆแล้วมุมที่ไม่โดนฝนก็โดนแดดเช้าแล้วก็ไม่ได้เป็นมุมอับเลย แต่จะบังคับให้ออกดอกก็เลยต้องเอาออกไปไว้ที่แจ้งให้โดนแดดเช้าถึงบ่าย ผลก็เป็นเช่นนี้แล … ตอนนี้พุดที่ออกดอกเยอะที่สุดในบ้านคือ พุดบูรพา ไม่นับ พุดพิชญา นะเออ [-*-]a

เข้าทำงานก็โดนให้ออกไปพบลูกค้าอีกแล้ว แมคก็ยังแปลกใจว่าทำไมวันนี้ฝ่ายขายถึงเกี่ยงไม่อยากจะออกไปพบลูกค้าคนนี้กันสักคน? ทั้งๆที่เวลาจะได้ออกนอกออฟฟิศแต่ละคนจะริกรี้กันมากๆ พอเห็นรายชื่อลูกค้าแล้วก็ถึงบางอ้อ … เพราะลูกค้าเทวดาคนนี้จู้จี้สุดๆ เป็นคุณป้าอายุเยอะแล้วขึ้นชื่อเรื่องการวีนแตกเป็นอย่างยิ่ง หัวหน้าเดินมาหาพร้อมยิ้มหวานจ๋อยและเอื้อนเอ่ยว่า

• พี่รู้ว่าแมคทำได้ … แล้วก็เดินจากไป …

อะไรวะ? งง! จริงๆลูกค้าคนนี้ไม่ใช่คนที่แมคจะดูแลเลยนะ แต่ละคนก็มีลูกค้าของตัวเองที่ต้องดูแล แต่คุณป้ารายนี้ไม่มีใครจับจองไปดูแลกันเลย ปกติแล้วแมคจะได้ลูกค้าเป็นชาวต่างประเทศที่แถบๆตะวันออกไกลและตะวันออกเฉียงใต้อย่างจีน, ฟิลิปปินส์, ญี่ปุ่น, ไต้หวัน เป็นส่วนใหญ่ ส่วนลูกค้าคนไทยก็มีแต่ไม่มาก สงสัยหัวหน้าลงโทษที่ชอบหนีไป JJ กับลูกค้าประจำ เลยโยนป้าคนนี้มาให้เฉยเลย … ใจก็หวั่นๆครับแต่ก็ไม่ได้กลัวอะไรมากมายเพราะรู้อยู่แล้วว่าจะต้องเจออะไรที่ค่อนข้างกดดัน (แมคไม่เคยไปพบลูกค้าคนนี้มาก่อน นี่คือครั้งแรก)

พอไปถึงที่ออฟฟิศลูกค้าแถวสะพานควาย (ใกล้ JJ อีกละ อิอิ) เป็นออฟฟิศเล็กๆเหมือนโฮมออฟฟิศ ตกแต่งได้สวยงามมากๆ มีสวนเล็กๆหน้าออฟฟิศต้นไม้ครึ้มร่มรื่นมากๆ แมคชอบมากเลยสวยดีครับมีบ่อปลาคาร์พด้วย พนักงานต้อนรับให้นั่งรอข้างในออฟฟิศ รอนานไปนิดแมคเลยเดินออกมาดูต้นไม้ปากประตูหน่อย ยังไม่ทันพิจารณาว่าต้นอะไรเลย และแล้ว … (more…)