สวัสดีครับ
ตามที่ ก้องคุง เคยโหยหาอาลัยถึงดอกของนางสาวหงส์เหิร เหินหาว นั้น เจ้าของบล็อก เคยนำรูปมาลงให้ชมแล้วครั้งหนึ่ง แต่ด้วย ความผิดคลาดทางเทคนิค จาก Word Press ทำให้ความคิดเห็นที่มีการตอบ ถูกลบไปอย่างไม่มีวันหวนกลับคืน sadๆๆๆๆๆ ดังนั้น ข้าพเจ้า ในนามของ แฟนเจ้าของบล็อก จึง คำนึงและเล็งเห็นถึงความสำคัญที่ต้นไม้ต้นนึง ที่จะสามารถสร้างอเนกคุณแก่หมู่มวลมนุษยชาติพันธุ์ได้
จึงนำมาเผยแผ่ ณ ที่นี้

ดอกครับดอก มากันเป็นช่อเลย ดูผ่าน ๆ อาจจะคิดว่าเป็น ป้าโฮ (โฮย่า นั่นเอง)
จริง ๆ แล้ว เค้าไม่ได้เป็นญาติกับนมตำเรียแต่ประการใด เพาะเมล็ดขึ้นร้อยละ 100 ครับผม โตเร็ว แต่จะมีอาการโดนหนอนรุมเร้า (รุมทึ้ง)
และเพลี้ยมาดื่มดูดสูดความสดชื่นที่ทำให้หัวใจอันรวยระรื่นกลับกลายแปรเปลี่ยนเป็นความหมองหม่นไหม้ที่มิพ้นจะตรอมตรมขมขื่นจะฝืนทน
![]()

Swan Plant
สง่างามดังวิหคที่โผพกอยู่กลางนรกโลกันต์
(เจ้าของบล็อกฝากบอกว่า คือนกฟินิกซ์ นั่นเองครับ)





ร่วมมึนล่าสุด