สวัสดีครับ

ตามที่ ก้องคุง เคยโหยหาอาลัยถึงดอกของนางสาวหงส์เหิร เหินหาว นั้น  เจ้าของบล็อก เคยนำรูปมาลงให้ชมแล้วครั้งหนึ่ง แต่ด้วย ความผิดคลาดทางเทคนิค จาก Word Press ทำให้ความคิดเห็นที่มีการตอบ ถูกลบไปอย่างไม่มีวันหวนกลับคืน  sadๆๆๆๆๆ ดังนั้น ข้าพเจ้า ในนามของ แฟนเจ้าของบล็อก จึง คำนึงและเล็งเห็นถึงความสำคัญที่ต้นไม้ต้นนึง ที่จะสามารถสร้างอเนกคุณแก่หมู่มวลมนุษยชาติพันธุ์ได้ จึงนำมาเผยแผ่ ณ ที่นี้

ดอกครับดอก มากันเป็นช่อเลย ดูผ่าน ๆ อาจจะคิดว่าเป็น ป้าโฮ (โฮย่า นั่นเอง) จริง ๆ แล้ว เค้าไม่ได้เป็นญาติกับนมตำเรียแต่ประการใด เพาะเมล็ดขึ้นร้อยละ 100 ครับผม โตเร็ว แต่จะมีอาการโดนหนอนรุมเร้า (รุมทึ้ง) และเพลี้ยมาดื่มดูดสูดความสดชื่นที่ทำให้หัวใจอันรวยระรื่นกลับกลายแปรเปลี่ยนเป็นความหมองหม่นไหม้ที่มิพ้นจะตรอมตรมขมขื่นจะฝืนทน

Swan Plant

สง่างามดังวิหคที่โผพกอยู่กลางนรกโลกันต์ (เจ้าของบล็อกฝากบอกว่า คือนกฟินิกซ์ นั่นเองครับ)

(more…)

บรรยายด้วยรูปก่อนละกันครับ เพราะบังเอิญค้นไฟล์เก่าๆเลยเจอภาพกลุ่มนี้เข้า ถ่ายเมื่อเดือนที่แล้ว ซึ่งตอนนี้กล้องของแมคน้องก็ยังยืมไปใช้ทำงานอยู่ เลยไม่ได้ถ่ายรูปอะไรใหม่ๆมาลงบล็อกเลย อึดอัดเหมือนกัน 3 2 1 GO!

ใกล้เข้าไปอีกนิด
∞

ชิดๆเข้าไปอีกหน่อย
∞

ผ่าง! …. อะไรกันนี่
∞

(more…)